Ιδιοκτήτες και Διαχειριστές (Η αλήθεια για την σχέση Δήμου-Δημοτών) - Μέρος 2

(συνέχεια από το Μέρος 1)


Τα μέλη του προεδρείου βυθίζονται ολοένα και περισσότερο στην διαφθορά και μαζί τους παίρνουν και όσους μετόχους χρειάζονται προκειμένου να επανεκλέγονται κάθε φορά στο προεδρείο του Δ.Σ., ενώ η δίψα τους για εξουσία τους κάνει αδίστακτους και επικίνδυνους για τα συμφέροντα της εταιρείας. Πλέον οι μέτοχοι αρχίζουν να γίνονται αυτοί τα όργανα του προεδρείου αντί να συμβαίνει το αντίστροφο. Η εξουσία περνάει σιωπηλά και διακριτικά από τους μετόχους-ιδιοκτήτες στους διαχειριστές. Καθώς οι ιδιοκτήτες, τα πραγματικά αφεντικά δηλαδή, επαναπαύτηκαν κι άφησαν τις τύχες της εταιρείας τους στους διαχειριστές, αυτοί εγκαθίδρυσαν την δική τους κυριαρχία στην εταιρεία.

Το Προεδρείο ωστόσο δεν έχει πραγματική εξουσία στα χέρια του - έχει μια ψευδαίσθηση εξουσίας η οποία εξαρτάται αποκλειστικά από τους μετόχους-ιδιοκτήτες. Προκειμένου να διατηρεί την εξουσία και να την ανανεώνει, το Προεδρείο πρέπει να χρησιμοποιεί ότι δόλια μέσα έχει στην διάθεσή του για να κρατά υποταγμένους όσους έπεσαν στην παγίδα και διεπλάκησαν μαζί τους και να εξαπατά τους υπολοίπους που είναι καθαροί και σκέφτονται καλοπροαίρετα, κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι τα συμφέροντα της εταιρείας προστατεύονται και προαγονται αποτελεσματικά...

Όμως τα μέλη του Προεδρείου ξεχνούν κάτι πολύ σημαντικό. Ξεχνούν ότι όσο κι αν εκβιάζουν, δωροδοκούν και απειλούν τους διαπλεκόμενους μετόχους, τόσο αυξάνει το μένος αυτών εναντίον τους, διότι κανείς δεν θέλει να εξευτιλίζεται αυτός και η οικογένειά του από ευκαιριακά εξουσιολάγνα καθάρματα οι οποίοι ξυπνούν και κοιμούνται φοβούμενοι την απώλεια της εξουσίας τους διότι χωρίς αυτήν είναι ένα ΤΙΠΟΤΑ!

Ξεχνούν και κάτι ακόμα, εξίσου σημαντικό. Ξεχνούν ότι η πλειονότητα των μετόχων και οι οικογένειές τους δεν εκβιάζεται και δεν δωροδοκείται κι έτσι αυτοί πρέπει να εξαπατώνται ώστε να πιστεύουν ότι όλα είναι τέλεια κι ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας όσο φροντίζουν αυτοί για το παρόν και το μέλλον της εταιρείας.

Για αυτούς τους μετόχους, το Προεδρείο έχει εναλλακτικό πλάνο δράσης το οποίο είναι και το πιο επίπονο, μακροχρόνιο, κουραστικό, αλλά και επισφαλές ως προς την επίτευξή του. Για αυτούς το Προεδρείο ετοιμάζει μια νοητική φυλακή στην οποία επιχειρεί να αιχμαλωτίσει όλους όσους δεν εκβιάζονται και δεν ελέγχονται από τις βρώμικες πρακτικές τους. Πράγματι, με την βοήθεια κάποιων άλλων μετόχων που καλοβλέπουν τον εύκολο πλουτισμό και οι οποίοι είναι επαγγελματίες της ενημέρωσης, ενίοτε και της κακοπροαίρετης προπαγάνδας, δημιουργούν μια τεχνητή φυλακή, ένα αόρατο πέπλο που στήνεται μπροστά στα μάτια των ανυποψίαστων μετόχων και το οποίο εμποδίζει τους καθαρούς και έντιμους μετόχους να δουν κατάματα την αλήθεια, και να διαπιστώσουν ότι τελικά αυτοί στους οποίους τόσο καιρό εμπιστευόντουσαν τις τύχες της εταιρείας τους, τα έχουν κάνει μπάχαλο, κοιτάζουν μόνο την πάρτη τους και τον πλουτισμό τους και η εταιρεία κινδυνεύει με χρεωκοπία!!!

Το πλάνο αυτό, του ενορχηστρωμένου ψέμματος, της εξαπάτησης και της προπαγάνδας, αν και προσωρινά έχει εντυπωσσιακά αποτελέσματα, κυρίως επειδή οι άνθρωποι είναι κατά βάση καλόπιστοι και θέλουν πάντα να δίνουν δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες, μακροπρόθεσμα πάντα αποτυγχάνει. Κι αποτυγχάνει, όχι τόσο διότι η αλήθεια πάντα λάμπει, αλλά γιατί πάντα θα υπάρχουν μερικοί περίεργοι και ανήσυχοι ανάμεσα στους εγκλωβισμένους μέσα στο αόρατο πέπλο του ψέμματος και της εξαπάτησης, οι οποίοι θέλουν να δουν τι υπάρχει έξω από αυτό...που αναρωτιούνται, σκέπτονται και αμφισβητούν, είτε από ένστικτο είτε από οξυδέρκεια, ότι η αλήθεια δεν είναι αυτή η εξωραϊσμένη εικόνα που τους πλασάρουν...κι έτσι, αυτοί οι λίγοι, οι απείθαρχοι, οι δύσπιστοι, είναι αυτοί που θα κάνουν λίγο παρά πέρα το πέπλο του ψέμματος για να δουν να αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια τους, μία εντελώς διαφορετική πραγματικότητα από αυτήν που τους έλεγαν...

Τους έλεγαν ότι όλα πάνε καλά, ότι τα έσοδα αυξάνονται κι ότι η εταιρεία λειτουργεί άψογα....και μόλις έκαναν ότι ανοίγουν την κουρτίνα της νοητικής αυτής φυλακής που αθόρυβα και εν αγνοία τους τους είχαν βάλει, για να δουν παρά έξω τι πραγματικά συμβαίνει, τότε αποδεικνυόταν ότι αυτή η εικόνα δεν ήταν παρά μια ψευδαίσθηση!
Με το που άνοιγαν τις κουρτίνες της ψευδαίσθησης, έβλεπαν ότι τα έσοδα δεν πήγαιναν στην εταιρεία αλλά στις τσέπες μιας καλοστημένης μηχανής κατάχρασης του χρήματος των ιδιοκτητών...έβλεπαν ότι βασικές λειτουργίες, υποδομές και υπηρεσίες είτε δεν λειτουργούσαν καθόλου είτε υπολειτουργούσαν με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία και την υποβάθμιση της ζωής των μετόχων-ιδιοκτητών...έβλεπαν ότι είχαν χάσει την χαρά της κοινωνικής συναναστροφής με τους άλλους μετόχους-ιδιοκτήτες, ότι όλοι κοιτούσαν μόνο τα αυστηρά προσωπικά τους, ότι οι περισσότεροι μέτοχοι-ιδιοκτήτες αδιαφορούσαν για τα κοινά της εταιρείας και ότι αυτός ήταν ο λόγος που τα πράγματα έξω από το πέπλο της ψευδαίασθησης ήταν τόσο αποκαρδιωτικά και απελπιστικά..

Πράγματι, αυτοί οι λίγοι περίεργοι, όσο περνούσε η ώρα και παρατηρούσαν τι συνέβαινε έξω από αυτήν την νοητική φυλακή, έξω από το πέπλο, διαπίστωναν ότι η ζωή τους θα μπορούσε να είναι τόσο καλύτερη, οι σχέσεις τους με τους άλλους μετόχους-ιδιοκτήτες θα μπορούσαν να είναι πολύ καλύτερες, η εταιρεία θα μπορούσε να είναι πρότυπο και για τις άλλες εταιρείες, τα παιδιά τους θα μπορούσαν να έχουν περισσότερες διεξόδους και όλοι μαζί θα μπορούσαν να απολαμβάνουν και να χαίρονται πραγματικά κάποια ουσιώση ποιότητα ζωής!!!

Αντί όλων αυτών, έβλεπαν πιο ξεκάθαρα από ποτέ ότι είχανε ένα Προεδρείο που τους εξαπατούσε και μαζί με μια μικρή ομάδα μετόχων-ιδιοκτητών, λυμαίνονταν την εταιρεία, τους κόπους και τον ιδρώτα των υπολοίπων έντιμων και εργατικών μετόχων-ιδιοκτητών προκειμένου να απολαμβάνουν αυτοί τα οφέλη από την εργασία των υπολοίπων και να στερούν από αυτούς τις υποδομές και τις υπηρεσίες που τους αξίζουν και τελικά το είδος και την ποιότητα ζωής στην οποία έχουν κάθε δικαίωμα σαν ισότιμοι μέτοχοι-ιδιοκτήτες της εταιρείας.

Αφού έχουν δει όλα αυτά, αυτοί οι ανήσυχοι μέτοχοι-ιδιοκτήτες, πλέον αγωνιούν να μεταφέρουν όλα αυτά που είδαν και στους άλλους φυλακισμένους. Για αυτό προκαλούν και τους άλλους να κοιτάξουν κι αυτοί πέρα από όσα έτοιμα τους σερβίρουν οι επιτήδειοι και πονηροί, που όπως αποδείχτηκε έχουν συμφέρον να δημιουργούν τέτοιου είδους πλαστές εντυπώσεις, και να διαπιστώσουν με τα ίδια τους τα μάτια τα ψέμματα, την κοροϊδία και την εξαπάτηση στην οποία είχαν τόσο καιρό πέσει θύματα....

Κι όσοι πειρσσότεροι βλέπουν πέρα από την φυλακή και το πέπλο, όσοι περισσότεροι βλέπουν την εξαπάτηση και το ψέμμα, τόσοι περισσότεροι διαπιστώνουν ότι...

ΉΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΟΥΝ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΕ ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΥΣ ΜΕΤΟΧΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΓΑΣΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΟΧΟΥΣ-ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΗΣ.

Tάσος Π. Συριανός

Ιδιοκτήτες και Διαχειριστές (Η αλήθεια για την σχέση Δήμου-Δημοτών) - Μέρος 1

Φανταστείτε μια ομάδα ανθρώπων όπου ο καθένας έχει μία εργασία, ένα επάγγλεμα ή την δική του επιχείρηση. Έτσι άλλος ασχολείται με το ψάρεμα, άλλος με την κτηνοτροφία, άλλος είναι υδραυλικός, άλλος είναι ξενοδόχος, άλλος έχει καφετέρια ή μπαρ, άλλος είναι συνταξιούχος κι άλλος είναι μαθητής ή φοιτητής. Όλοι αυτοί μαζί συστήνουν μια εταιρεία στην οποία είναι μέτοχοι και ιδιοκτήτες. Η εταιρεία αυτή έχει την έδρα της και τα περιουσιακά της στοιχεία που είναι τα κοινά περιουσιακά στοιχεία όλων των μετόχων και σκοπός της είναι να λύνει τα συλλογικά προβλήματα των μετόχων-ιδιοκτητών της παρέχοντας ορισμένες υπηρεσίες.

Έτσι η εταιρεία φροντίζει όλοι να μπορούν να ασχολούνται ελεύθερα με το επάγγλεμα και την εργασία τους λύνωντας τα προβλήματα που μπορεί να προκύπτουν κάθε φορά. Η εταιρεία επίσης αναλαμβάνει να φροντίζει για την παιδεία των μαθητών και για την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου όλων των μετόχων-ιδιοκτητών, προσφέρνωτας υπηρεσίες ψυχαγωγίας και διασκέδασης. Επίσης φροντίζει όλοι να μπορούν να κινούνται ελεύθερα και με ίσα δικαιώματα εντός των εγκατάστασεων της εταιρείας, ενώ εξασφαλίζει στους πελάτες των επιχειρηματιών που είναι μέτοχοι στην εταιρεία, την εύκολη πρόσβαση σεαυτές τις επιχείρήσεις με κατάλληλες υποδομές και υπηρεσίες. Με λίγα λόγια η εταιρεία έχει ως σκοπό να εξασφαλίζει το καλύτερο δυνατό σε όλους τους τομείς της δραστηριότητας των μελών μετόχων-ιδιοκτητών της.

Για να γίνει αυτό, τα μέλη της εταιρίας οφείλουν να οργανωθούν και να μοιράσουν μεταξύ τους αρμοδιότητες για την λήψη μέτρων και την ανάληψη πρωτοβουλιών πάνω σε όλου τους τομείς δραστηριότητας που τους αφορούν. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που αποφάσισαν να συστήσουν αυτήν την εταιρεία κοινής ωφελείας, ώστε να διευθύνονται αυτές οι δραστηριότητες για το καλό όλων.

Οι προσωπικές υποθέσεις των μετόχων ωστόσο δεν τους επιτρέπουν να αφιερώνουν κάθε μέρα χρόνο και να παίρνουν αποφάσεις που αφορούν την εύρυθμη λειτουργία της εταιρείας. Έτσι οι μέτοχοι αποφασίζουν να ορίζουν μεταξύ τους ανά τακτά διαστήματα μια ολιγομελή ομάδα για να διαχειρίζεται αυτή τις υποθέσεις της εταιρείας αντιπροσωπεύοντας όλους τους μετόχους. Έτσι συστήνεται το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας, το οποίο εκλέγεται μεταξύ των μετόχων κάθε πέντε χρόνια και σκοπός του είναι η φροντίδα και η μέριμνα των συλλογικών συμφερόντων των μετόχων-ιδιοκτητών της εταιρείας κι όχι τα ατομικά.

Το Δ.Σ. ως το διοικητικό όργανο της εταιρείας αλλά κυρίως το προεδρείο του Δ.Σ. ως το εκτελεστικό όργανο της εταιρείας, είναι το μέσον δια του οποίου πραγματοποιούνται οι επιθυμίες των μετόχων-ιδιοκτητών της εταιρείας. Όπως είπαμε, οι περισσότεροι μέτοχοι, λόγω φόρτου εργασίας δεν έχουν τον χρόνο να ασχολούνται καθημερινά με τα θέματα της εταιρείας τους κι έτσι αφήνουν την διαχείριση στο Διοικητικό Συμβούλιο.

Οι περισσότεροι από τους μετόχους-ιδιοκτήτες είναι ενθουσιασμένοι που μπορούν να εμπιστευτούν τις τύχες της εταιρείας τους σε μια ομάδα μετόχων με αποτέλεσμα να μπορούν να αφοσιωθούν απρόσκοπτα στις ιδιωτικές τους υποθέσεις. Αυτοί οι μέτοχοι ασχολούνται το λιγότερο από όλους με τα κοινά της εταιρείας θέματα και αρκούνται στο απλά να επιλέγουν μια φορά κάθε πέντε χρόνια το επόμενο Διοικητικό Συμβούλιο.

Κάποιοι άλλοι μέτοχοι ωστόσο βλέπουν ότι οι προσωπικές τους επιδιώξεις μπορούν να ρυθμιστούν ευνοϊκότερα για αυτούς αν εξασφαλίσουν την συνεργασία του Διοικητικού Συμβουλίου και ιδιαίτερα του Προέδρου και των Αντιπροέδρων. Έτσι, πονηρά σκεπτόμενοι αυτοί και μην λογαριάζοντας ότι έτσι μπαίνει σε κίνδυνο το μέλλον της εταιρείας, καλλιεργούν στενές σχέσεις με το προεδρείο του Δ.Σ. το οποίο άλλοτε καλοπιάνουν, άλλοτε δωροδοκούν κι άλλοτε κάνουν συνέταιρο στα κέρδη τους. Ως αντάλλαγμα, το Προεδρείο του Δ.Σ. φροντίζει προκειμένου να χρησιμοποιεί την εξουσία που του παραχώρησαν όλοι οι ιδιοκτήτες μαζί, για να πηγαίνουν καλά οι προσωπικές υποθέσεις αυτών των λίγων μετόχων, πολλές φορές μάλιστα εις βάρος της εταιρείας και των υπολοίπων μετόχων-ιδιοκτητών.

Το προεδρείο του Δ.Σ. αρχίζει και αντιλαμβάνεται την δύναμή του. Οι περισσότεροι κοιτούν τις δουλειές τους και δεν έχουν ιδέα τι γίνεται στην εταιρεία, ενώ με τους λίγους που ενδιαφέρονται έχουν γίνει συνέταιροι και συνεργάτες στις δουλειές και στα κέρδη. Είναι ωραία να είσαι στο προεδρείο της εταιρείας. Είναι επικερδές, οι μέτοχοι-ιδιοκτήτες επιθυμούν να έχουν καλές σχέσεις μαζί τους και μπορούν να κάνουν ότι θέλουν χωρίς κανένας να μπορεί να τους κουνήσει από την θέση τους τουλάχιστον μέχρι τις επόμενες εκλογές. Στο προεδρείο αρέσει υπερβολικά ο νέος του ρόλος. Έχουν πια ξεχάσει ότι είναι κι αυτοί μέτοχοι και συνιδιοκτήτες της εταιρείας κι ότι ο ρόλος τους ήταν απλά να διαχειριστούν τις υποθέσεις της εταιρείας για λογαριασμό των υπόλοιπων ιδιοκτητών κι όχι να θέσουν σε κίνδυνο το μέλλον των υπολοίπων. Τώρα έχουν αποκτήσει δόξα και χρήμα, περισσότερα από ότι θα μπορούσαν να φανταστούν και περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να αποκτήσουν ως απλοί μέτοχοι-ιδιοκτήτες που θα ασχολούνταν μόνο με την δουλειά τους. Θέλουν να επανεκλεγούν πάση θυσία στο προεδρείο της εταιρείας. Δεν θέλουν να επιστρέψουν πίσω στο να είναι απλοί κι ασήμαντοι μέτοχοι.

Βάζουν λοιπόν σε εφαρμογή το σχέδιο "επανεκλογή στο προεδρείο της εταιρείας". Αρχίζουν σταδιακά και εμπλέκουν κι άλλους μετόχους-ιδιοκτήτες στο παιχνίδι εξουσίας με σκοπό την ανανέωση της θητείας τους. Στρέφονται σε εκείνους που δεν ασχολούνται με τα κοινά κι είχαν βολευτεί τόσο καιρό με την αντιπροσώπευση. Δημιουργούν έντεχνα προβλήματα στις επιχειρήσεις τους και μετά τους παρουσιάζονται ως λυτρωτές έναντι οικονομικών ανταλλαγμάτων. Αν αρνηθούν, τα προβλήματα με εφορίες, πολεοδομίες, διογκώνονται. Οι περισσότεροι δέχονται. Τα μέλη του προεδρείου πλουτίζουν γρήγορα και εύκολα.

Το μεγαλύτερο κέρδος ωστόσο για το προεδρείο του Δ.Σ. δεν είναι τα χρήματα που καταφέρνουν να αποσπούν δόλια από τους μετόχους. Το μεγαλύτερο κέρδος τους είναι ότι με αυτόν τον τρόπο εξουσιάζουν ολόκληρες οικογένειες που εξαρτώνται από την λειτουργία των επιχείρησεών προκειμένου να ζήσουν. 'Ετσι διατηρούν στα χέρια τους ένα πολύ αποτελεσματικό όπλο. Μπορούν να εκβιάζουν ανά πάσα στιγμή τους μετόχους ώστε να τους επανεξελέξουν στο προεδρείο της εταιρείας, διαφορετικά θα φροντίσουν να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους ή θα τις υποβάλλουν σε εξουθενωτικά πρόστιμα προκειμένου να πάρουν αυτό που θέλουν.

Διαβάστε την συνέχεια εδώ

Η απώλεια της εξουσίας θανάσιμος φόβος για τους Μυκονιάτες πολιτικούς

Παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα - άλλοι περισσότερο κι άλλοι λιγότερο έκπληκτοι - τις εξελίξεις σχετικά με το οικονομικό σκάνδαλο στον Δήμο Μυκόνου.

Η αποκάλυψη ότι "...το ποσόν των 888.659,4 e καταβλήθηκε..και..ποτέ δεν εισέρευσε στα Ταμεία του Δήμου", όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η έκθεση των Ορκωτών Λογιστών, γεμίζει με αγανάκτηση τον Μυκονιάτη που νιώθει ότι η Δημοτική Αρχή, η ίδια εδώ και 20 χρόνια, πρόδωσε την εμπιστοσύνη που της έδειξε σε πέντε συνεχόμενες εκλογικές μάχες.

Όμως ειλικρινά, πιστεύει κανείς ότι σε αυτά τα 20 χρόνια εξουσίας, οι άνθρωποι αυτοί παρέμειναν άφθαρτοι? Ότι παρέμειναν ανεπηρέαστοι από τον πακτωλό χρημάτων που περνούσε από τον Δήμο? Ότι ποτέ δεν γλυκοκοίταξαν και ποτέ δεν έβαλαν το χέρι τους στα χρήματα των Μυκονιατών?

Ακόμη κι αν υπάρχουν Μυκονιάτες που πίστευαν στο ΜΕΓΑλο ηθικό μέγεθος των ανδρών αυτών, πλέον οι τελευταίες αποκαλύψεις τους αναγκάζουν να αναθεωρήσουν την ευγενή τους πίστη σε όσους ψήφιζαν τόσα χρόνια!

Ο William Pitt, απευθυνόμενος στον Οίκο των Λόρδων το 1770 ενώ ήταν εν ενεργεία Πρωθυπουργός της Βρετανίας, είπε ότι "Η απεριόριστη εξουσία είναι ικανή να διαφθείρει τα μυαλά εκείνων που την κατέχουν" ("Unlimited power is apt to corrupt the minds of those who possess it"). Στην προκειμένη περίπτωση η εξουσία αποδείχτηκε όχι απλά ικανή, οχι ικανότατη, αλλά εγγύηση στο να διαφθείρει τα μυαλά των Δημοτικών Αρχόντων της Μυκόνου.

Αρκετά αργότερα, το 1887, ο ιστορικός Lord Acton παρατήρησε ότι "Η εξουσία τείνει να διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα" ("Power tends to corrupt, and absolute power corrupts absolutely). Μία παρατήρηση που επιβεβαιώνεται θλιβερά συνεχώς έκτοτε.



Δεν πρέπει λοιπόν να αποτελεί καμία έκπληξη όταν άνθρωποι που έχουν στα χέρια τους εξουσία φθείρονται και διαφθείρονται!

Το γεγονός ότι άνθρωποι που διαχειρίζονταν την Μύκονο επί 20 χρόνια έχοντας στα χέρια τους την απόλυτη εξουσία, διεφθάρησαν και προέβησαν σε κατάχρηση της εξουσίας αυτής καταληστεύοντας δημόσιο χρήμα δεν ήταν έκπληξη, ήταν νομοτελειακά δεδομένο!

Όταν λοιπόν ένας πολιτικός διαφθείρεται το πρώτο του θύμα είνα το δημόσιο χρήμα. Ο διεφθαρμένος πολιτικός, θεωρεί ότι η πολυετής "προσφορά" του στα κοινα του τόπου νομιμοποιεί ηθικά τον παράνομο πλουτισμό του, είτε αυτό αφορά την δωροδοκία του, τον χρηματισμό του, ή την καταλήστευση του δημοσίου χρήματος. Ο διεφθαρμένος πολιτικός νομίζει ότι είναι υπεράνω όλων, πάνω κι από το ηθικό και νόμιμο. Ο διεφθαρμένος πολιτικός δεν αρκείται με την εμπιστοσύνη των συμπολιτών του και την μέγιστη τιμή που του έκαναν ψηφίζοντάς τον. Αντιθέτως, απαιτεί και υλικά οφέλη από την παρουσία του στα κοινά, τα οποία αποκομίζει, με επαγγελματική δεξιοτεχνία όσο αποκτά εμπειρία και περνάνε τα χρόνια. Πλέον γνωρίζουμε και πώς το κάνουν. Τα χρήματα τα οποία κλέβουν δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εμφανίζονται στα έσοδα του Δήμου διότι αν κλέψουν χρήματα από τα έσοδα του Δήμου τότε η απώλειά τους θα φανεί στον ετήσιο προυπολογισμό. Τα χρήματα που κλέβουν πρέπει να παρουσιάζονται σε αυτόν που τα κατάβαλλε ότι μπήκαν στα ταμεία του Δήμου, ενώ στην πραγματικότητα δεν εισρέουν ποτέ εκεί. Έτσι δημιουργούν "μαύρο χρήμα" για την απώλεια του οποίου κανείς δεν θα ψάξει, κανείς δεν θα υποπτευθεί!

Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα των διεφθαρμένων πολιτικών, που είναι γνώρισμα και των ντόπιων, είναι ότι αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία στο να παραδεχθούν την ενοχή τους. Η προσκόλληση τους στην εξουσία, είναι τόσο έντονη που τους είναι αδύνατον να παραδεχθούν οτιδήποτε. Ακόμα και το μικρότερο πταίσμα, που θα τους μείωνε έστω και στο ελάχιστο στα μάτια των ψηφοφόρων και θα μείωνε τις πιθανότητες τους να επανεκλεχθούν δεν πρόκειται να το παραδεχθούν, αποκρύπτωντας στοιχεία, παραπληροφορώντας, προπαγανδίζοντας και επιστρέφοντας τις κατηγορίες εναντίον όσων τους αμφισβητούν.

Επιπλέον, αυτή η παθολογική, σχεδόν αρρωστημένη προσκόλληση στην εξουσία, έχει ως συνέπεια την παντελή απώλεια ευθιξίας. Ο εξουσιολάγνος πολιτικός δεν θίγεται ότι κι αν του προσάψουν, ότι κι αν αποκαλυφθεί εναντίον του. Ως εκ τούτου όχι μόνο δεν παραιτείται, αλλά επαναδιεκδικεί την εξουσία και δεν διστάζει να ξεπεράσει τα όρια, π.χ. απειλώντας, κάνοντας κακό ή βάζοντας σε κίνδυνο ακόμα τις ζωές εκείνων που μπορούν να αποδείξουν την εμπλοκή τους σε κάποιο σκάνδαλο.

Η εξουσία είναι για αυτούς η ζωή τους. Χωρίς εξουσία δεν μπορούν να ζήσουν...χωρίς εξουσία δεν υπάρχουν στην δημόσια ζωή του τόπου. Τρέφονται από την αποδοχή του κόσμου, το δημόσιο "γλείψιμο" από τον πρόεδρο του συλλόγου, από τον αστυνόμο, τον λιμενάρχη, τον δάσκαλο, τον μητροπολίτη, τον απλό Μυκονιάτη που βόλεψε το παιδί του κτλ. Τρέφεται το "εγώ" τους όσο βλέπουν ότι ο κόσμος τους έχει ανάγκη και ζητάει κάθε είδους εξυπηρετήσεις και διευκολύνσεις για τα μικροδιωτικά συμφέροντά τους. Αν χάσουν την εξουσία όλα αυτά αυτομάτως παύουν να ισχύουν και η δική τους ύπαρξη παύει να έχει αξία! Κάποιος άλλος θα έχει πλέον την εξουσία και θα είναι απαραίτητος για αυτόν που θέλει να βάλει το παιδί του στον Δήμο να δουλέψει, να χτίσει, να βγάλει άδεια κτλ. Αυτοί αυτομάτως θα περάσουν στην ανυπαρξια. Ο πολιτικός θάνατος θα σημαίνει το τέλος για αυτούς που η άσκηση εξουσίας έχει γίνει η κυρια ασχολία τους.

Από τη άλλη όταν οι ντόπιοι πολιτικοί διοικούν τον τόπο αυταρχικά, ανεύθυνα, ενίοτε και καταστροφικά για την Μύκονο, η επανεκλογή τους είναι μονόδρομος για αυτούς! Η επανεκλογή τους είναι η "σανίδα σωτηρίας" από την κατακραυγή του κόσμου, από τον κοινωνικό τους ξεπεσμό, από την περιφρόνηση των συντοπιτών τους από την κοινωνική τους περιθωριοποίηση αν όχι κάτι χειρότερο.

Να γιατί αυτοί οι άνθρωποι προπαγανδίζουν παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους ως τους μοναδικούς "σωτήρες" και "λυτρωτές" του τόπου...να γιατί ασκούν τόσο συγκεντρωτικά την εξουσία...να γιατι δεν απαντούν ποτέ στην κριτική που τους ασκείται και ταυτόχρονα εξαπολύουν ανελέητο πόλεμο ενάντια σε όποιον διαφωνεί με τις πολιτικές τους...να γιατι ταυτίζουν έντεχνα την επίθεση εναντίον τους (βλέπε Βερώνης 2006) με επίθεση εναντίον της ίδιας της Μυκόνου...

Δεν το κάνουν επειδή πιστεύουν ότι είναι οι καλύτεροι. Δεν το κάνουν επειδή πιστεύουν πως ότι κάνουν είναι το σωστό. Αντιθέτως το κάνουν γιατί τα λάθη τους και η κακοδιαχείριση που έχουν κάνει μπορούν να μείνουν ατιμώρητα μόνο όσο η εξουσία παραμένει στα χέρια τους. Γιατί μόνο έτσι μπορούν να επιβιώσουν! Μόνο μέσα από την διαιώνιση της εξουσίας τους!

Είσαι παλιός Δημοτικός Σύμβουλος? Απόσυρση τώρα!!!

Δεν γίνεται να ζητάμε αλλαγές και εξυγίανση του τόπου μας και να ψηφίζουμε κάθε φορά τους ίδιους που μας έχουν φέρει σε αυτήν την απελπιστική κατάσταση! Δεν γίνεται να ζητάμε αλλαγή και να ψηφίζουμε άνθρωπο ο οποίος κατέστρεψε ένα κομμάτι από παραλία της Μυκόνου, μπαζώνοντάς το και χτίζοντας εστιατόριο. Δεν γίνεται να ζητάμε αλλαγή και να ψηφίζουμε ανθρώπους που περισσότερο ενδιαφέρονται στα Συμβούλια να μιλήσουν για τα κεφτεδάκια που τους έφτιαξε η γυναίκα τους παρά για τα τρέχοντα ζητήματα της Μυκόνου.

Δεν γίνεται να ζητάμε αλλαγή και να ψηφίζουμε ανθρώπους που έκαναν πολιτική καριέρα στηριζόμενοι στις απειλές, στους εκφοβισμούς, στις δωροδοκίες, στην εκδικητικότητα, καταστρέφοντας τους πολιτικούς τους αντιπάλους, κοινωνικά, πολιτικά ή οικονομικά και ευνοώντας απροκάλυπτα μεμονωμένους επιχειρηματίες και όχι μόνο...και τέλος δεν γίνεται να ζητάμε αλλαγή και να ψηφίζουμε ανθρώπους που το "Εγώ" τους έχει εκτοξευτεί σε τέτοια δυσθεώρητα ύψη, ώστε να χρειάζονται κυάλια για να δουν ποιο είναι το καλό του τόπου που πλέον βρίσκεται στον αντίποδα του Εγώ τους...με άλλα λόγια, η αλλαγή δεν μπορεί να έρθει από ανθρώπους τόσο εγωκεντρικούς που έχουν χάσει τελείως την επάφη τους με το συμφέρον του τόπου και το μόνο συμφέρον με το οποίο διατηρούν στενή σχέση είναι το συμφέρον του εαυτού τους...

Άν θέλουν όλοι οι παραπάνω να κάνουν κάτι καλό για τον τόπο, ας αποσυρθούν από την πολιτική κι ας μας απαλλάξουν από την μιαρή παρουσία τους στην δημόσια ζωή του τόπου..αυτό θα είναι το καλύτερο για τον τόπο..κι αυτή τους η πράξη, πιθανότατα η πλέον ανιδιοτελης, τολμηρή και πιο θαρραλέα της ζωής τους, θα είναι ότι καλύτερο θα έχουν προσφέρει στον τόπο και αναμένεται να εκτιμηθεί ιδιαιτέρως από τις μελλοντικές γενιές Μυκονιατών που θα μπορούν να ζουν ως Μυκονιάτες, μιλώντας το ιδίωμα τους, ακολουθώντας τα βασικά τους ήθη και έθιμα και συνεχίζοντας τον τρόπο ζωής τους χωρίς να αποτελούν μειονότητα στον τόπο τους.

Κι επειδή οι ίδιοι δεν πρόκειται να επιδείξουν τέτοια γενναιότητα, ούτε να ευεργετήσουν τον τόπο κατά αυτόν τον τρόπο, φέτος είναι η ώρα να τους οδηγήσουμε εμείς οι ίδιοι στην πολιτική σύνταξη και στην απόσυρση από την ενεργό πολιτική δράση..

Ήρθε η ώρα λοιπόν να ρίξουμε ένα μεγαλοπρεπές "Χ", σε όσους ενδιαφέρονται μόνο για την καρέκλα τους και τα κεφτεδάκια της γυναίκας τους και να τους στείλουμε σπίτια τους δίνοντας τους δώρο την καρέκλα του Δημοτικού Συμβούλου για να απολαμβάνουν στο εξής πιο άνετα τις γαστρονομικές απολαύσεις...

Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι πρέπει να λειτουργούν με αποκλειστικό γνώμονα το συμφέρον της Μυκόνου και των Μυκονιατών!!!

Είναι κάτι παραπάνω από οφθαλμοφανής η ανάγκη ανανέωσης των προσώπων που αποτελούν το Δημοτικό Συμβούλιο με άτομα νέα στην πολιτική σκηνή, που θα ενδιαφέρονται αληθινά για την Μύκονο κι όχι για την θέση ή την προσωπική προβολή που αυτή τους παρέχει.

Είναι λοιπόν φανερή κι επιτακτική η ανάγκη απόσυρσης των παλιών, σκουριασμένων από την φθορά της εξουσίας Δημοτικών Συμβούλων που πολλάκις έχουν αποδείξει την α-χρησιμότητά τους για τον τόπο και η είσοδος νέων προσώπων που θα έχουν την πολιτική βούληση να πράξουν επιτέλους τα αυτονόητα και να προχωρήσουν και μερικά βήματα παρακάτω θέτοντας στόχους για την κοινωνία μας, την τουριστική μας ταυτότητα, την παιδεία μας, την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου των νέων και πολλά ακόμα που πιθανόν να χρειαζόταν μέρες να γράφουμε και να συζητάμε για αυτά.

Όσο εύκολα οι περισσότεροι αναγνωρίζουν αυτήν την ανάγκη ανανέωσης σε πρόσωπα, τόσο πιο δύσκολα αντιλαμβάνονται ότι αυτό από μόνο του δεν αρκεί ώστε το Δημοτικό Συμβούλιο να είναι ωφέλιμο για τον τόπο. Δεν είναι τα νέα πρόσωπα αυτά καθ' εαυτά που θα καταστήσουν ένα νέο σε πρόσωπα Δημοτικό Συμβούλιο αποτελεσματικό και ωφέλιμο. Αντίθετα αυτό που μπορεί να κάνει το Δημοτικό Συμβούλιο συνολικά και τον κάθε Δημοτικό Σύμβουλο ξεχωριστά να είναι χρήσιμος για τον τόπο, ανεξαρτήτου ηλικίας ή κοινωνικής θέσης, είναι να αποφασίζει κατά συνείδηση...η μάλλον ακόμα καλύτερα να αποφασίζει και να ψηφίζει στα Δημοτικά Συμβούλια όχι μόνο κατά συνείδηση, αλλά κατά Μυκονιάτικη συνείδηση!! Αυτή είναι η αρχική και κύρια προυπόθεση για να λαμβάνονται αποφάσεις που ωφελούν αντί να βλάπτουν τον τόπο.

Αν το σκεφτείτε προσεκτικά θα δείτε ότι αυτός είναι ο λόγος που παίρνονται αποφάσεις, όπως παράδειγμα η απόφαση να φύγουν τα ψαράδικα από το Γιαλό και στην θέση τους να έρθουν τα γιώτ και τα σκάφη. Είναι συμφέρουσα για την Μύκονο αυτή η εικόνα? Αν, πιστεύετε πως όχι όπως κι εγώ και όπως κι οι περισσότεροι Μυκονιάτες πιστεύω, πώς γίνεται να πέρασε μια τέτοια απόφαση? Η απάντηση είναι απλή κατά την γνώμη μου...κανένας από όσους ψήφισαν υπέρ αυτής της απόφασης δεν το έκαναν συνειδητά σκεπτόμενοι για το συμφέρον της Μυκόνου. Περισσότερο κατανοητό είναι να το έκαναν καθοδηγούμενοι και παρασυρόμενοι από τον Δήμαρχο Βερώνη, παρά να το έκαναν πεπεισμένοι ότι υπερψηφίζοντας αυτήν την απόφαση αντιπροσώπευαν τις επιθυμίες των Μυκονιατών και λειτουργούσαν για το συμφέρον της Μυκόνου..μου φαίνεται εξαιρετικά απίθανο να ισχύει κάτι τέτοιο.

Ερχόμαστε λοιπόν στο ερώτημα..όταν ένας Δημοτικός Σύμβουλος ανήκει στον επιτύχοντα συνδυασμό, μπορεί να λειτουργεί συνειδητά για το συμφέρον του τόπου του ή είναι δέσμιος του εκάστοτε Δημάρχου που ούτως ή άλλως του έδωσε την ευκαιρία να βρεθεί στην θέση του Δημοτικού Συμβούλου?? Έχουν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι την ελευθερία να αποφασίζουν ποιό είναι το συμφέρον του τόπου σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια, ή είναι υποχρεωμένοι να υιοθετούν τα κριτήρια του Δημάρχου ή του αρχηγού του συνδυασμού του?? Η κυριαρχία του Βερώνη στα πολιτικά πράγματα του τόπου για περίπου μία εικοσαετία έδειξε ότι η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου ήταν περισσότερο υπάκουη απέναντί του από ότι θα ήταν και το καλύτερα εκπαιδευμένο κουτάβι...γεγονός που καταρρίπτει οποιαδήποτε υπόνοια για κατά συνείδηση λήψη αποφάσεων απο τον κάθε Δημοτικό Σύμβουλο ατομικά στην εικοσαετία αυτή.

Ποιό είναι λοιπόν το ζητούμενο από κάθε Δημοτικό Σύμβουλο?? Το ζητούμενο είναι να φανουν χρήσιμοι στον τόπο μας! Πώς θα φανούν χρήσιμοι κι ωφέλιμοι? Για να φανούν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι ωφέλιμοι για τον τόπο πρέπει η κάθε φωνή μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο να είναι ακέραιη κι όχι να υποβαθμίζεται από απειλές, εκφοβισμούς, ούτε να εξαγοράζεται με τάματα για λαγούς και πετραχείλια. Πρέπει η κάθε φωνή να είναι συνειδητή κι όχι να χειραγωγείται, να φιμώνεται και να καθοδηγείται σε αποφάσεις που εναντιώνονται το συμφέρον των Μυκονιατών προκειμένου να ξεπληρώνει ο εκάστοτε Δήμαρχος χρωστούμενα γραμμάτια σε επιχειρηματίες, χρηματοδότες, βουλευτές και υπουργούς...

Ανύπαρκτο το Δημοτικό Συμβούλιο Νέων Μυκόνου

Πολύς ντόρος έγινε πριν δύο χρόνια από τον Δήμο Μυκόνου όταν πλέον υποχρεώθηκε να συστήσει τον θεσμό του Δημοτικού Συμβουλίου Νέων και ξεκίνησε την καμπάνια ενημέρωσης των νέων της Μυκόνου, επιστράτευοντας τον Δημοτικό Σύμβουλο Νίκο Σαλάχα να εγγράψει μέλη.

Ο θεσμός αυτός είναι ιδιαίτερα σημαντικός διότι βάσει καταστατικού το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου υποχρεούται να καλεί τον Πρόεδρο του Δ.Σ. των Νέων να συμμετάσχει στις συνδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου. Εκεί, ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Νέων έχει το δικαίωμα να εκφέρει γνώμη για θέματα που αφορούν την Νεολαία, χωρίς ωστόσο δυνατότητα ψήφου όταν για τέτοια ζητήματα διενεργούνται ψηφοφοριές.

Ακόμα κι έτσι όμως, αυτός ο κανονισμός δίνει την δυνατότητα στους νέους του νησιού να έχουν φωνή μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο! Ένας ικανός Πρόεδρος του Δ.Σ. Νέων θα μπορούσε να ενημερώσει εκτενώς τους Δημοτικούς Συμβούλους για τα ζητήματα που απαοσχολούν τους νέους σήμερα και που έχουν να κάνουν κυρίως με την ποιοτικότερη αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου τους. Επίσης ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Νέων θα μπορούσε να ζητήσει απαντήσεις για το θέμα που έχει δημιουργηθεί με τα γήπεδα μπάσκετ και να ζητήσει την σύσταση ενός Δημοτικού Οργανισμού Άθλησης μέσω του οποίου θα μπορεί πλέον το Δ.Σ. Νέων να αναλαμβάνει περισσότερες αθλητικές και ψυχαγωγικές πρωτοβουλίες. Το κυριότερο ωστόσο είναι ότι η νεολαία, μέσω του Προέδρου της μπορεί να ασκεί έλεγχο και κριτική στις πολιτικές αποφάσεις του Δήμου, του Δημάρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου συνολικά.

Όλα αυτά θα έδιναν νέα ώθηση στην κοινωνία, με μία νεολαία εμφανώς ενδυναμωμένη που θα αναλάμβανε ολοένα και πιο ενεργό κοινωνικό και πολιτικό ρόλο στο νησί μας. Φυσικά αυτό είναι κάτι που η Δημοτική Αρχή επί Βερώνη αλλά και τώρα επί Κουσαθανά, με τις αντιδημοκρατικές αξίες του συγκεντρωτισμού της εξουσίας, άρνησης του διαλόγου και της καταπολέμησης και απαξίωσης κάθε διαφορετικής γνώμης που δεν μπορούν να ελέχξουν, οι οποίες τους διακρίνουν αμφότερους, δεν επρόκειτο να επιτρέψουν να συμβεί.

Και πράγματι αν δει κανείς τα ονόματα των παιδιών που εξελέγησαν στο ΔΣ. Νέων θα καταλάβει ότι πράγματι δεν το επέτρεψαν. Τόλης, Μπούργιας και Κοντομήτρου δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια παρανόησης για το πώς η Δημοτική Αρχή μεθόδευσε την εκλογή ενός απόλυτα χειραγωγίσιμου προεδρείου και ουσιαστικά να οδηγήσει στο απόλυτο καπέλωμα του Δημοτικό Συμβούλιο Νέων και μαζί ολόκληρη την νεολάια της Μυκόνου.

Κι αυτό αποδεικνύεται, όχι με φανταστικές υποθέσεις, αλλά εκ του αποτελέσματος. Δύο χρόνια τώρα που είναι ενεργό το Δ.Σ. Νέων, έχει πραγματοποιηθεί μόνο ένα Συμβούλιο μεταξύ του 5 μελούς προεδρείου του, προκειμένου να οριστεί ο ρόλος του καθενός και να εισπραχθούν τα προβλεπόμενα κονδύλια για την ανάληψη των πρώτων πρωτοβουλιών για τους νέους του νησιού μας.

Όσο τους είδατε εσείς αυτά τα δύο χρόνια, τους είδα κι εγώ...

Να επαναφέρουν τα καϊκια στο μωλαράκι του Γιαλού και να φύγουν τα σκάφη τώρα!!

Να διορθωθεί άμεσα το εγκληματικό λάθος, σύμφωνα με το οποίο, απαγορεύτηκαν τα καϊκια στον Άγιο Νικολάκι κι έφυγαν οι ψαράδες από τον Γιαλό! Αν ο Γιαλός διατηρούσε την ομορφιά του, το παραδοσιακό του στοιχείο και την γραφικότητά του διαχρονικά, αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι οι ψαράδες είχαν την βάση τους στον Γιαλό, άραζαν τα καϊκια τους και έβγαζαν τα ψάρια από τα δίχτυα τους στο μωλαράκι. Αυτό ήταν η ομορφιά του Γιαλού της Μυκόνου.

Δείτε το βιντεάκι στην δεξιά στήλη από την Μύκονο του 1968. Πόσο αυθεντική και γραφική είναι η Μύκονος με τους ψαράδες στο Γιαλό! Για αυτά δεν λατρεύτηκε η Μύκονος? Για τα αυθεντικά της χαρακτηριστικά!! Στο κάτω κάτω, η Μύκονος είναι νησί, ο επισκέπτης περιμένει να δει ψαράδες και καϊκια!! Δεν είναι κάτι έξω από την ταυτότητα της Μυκόνου τα καϊκια, αντίθετα είναι η ίδια η ταυτότητα της Μυκόνου στην πιο αυθεντική της μορφή!!

Το σκεπτικό σύμφωνα με το οποίο ο Δήμαρχος κατάφερε να πείσει το Δημοτικό Συμβούλιο να πάρει αυτήν την απόφαση είναι ότι δήθεν τα καϊκια έκρυβαν την θέα από τις καφετέριες και όσους έκαναν βόλτα στον Γιαλό! Μάλιστα...Ακόμη κι αν δεχτούμε πώς έτσι έχουν τα πράγματα, η ιστορική εξέλιξη των πραγμάτων αποκαλύπτει με τον πλέον πειστικό τρόπο τους αληθινούς λόγους για τους οποίους η Μύκονος κι όσοι την λατρεύουν στερήθηκαν μια από τις γραφικότερες πτυχές της.

Η ιστορία λοιπόν λέει, ότι στην θέση των παραδοσιακών ψαράδικων, μπήκαν πολυτελή γιωτ και σκάφη, τα οποία όχι μόνο ακυρώνουν την νησιώτικη φύση της Μυκόνου, αλλά δίνουν ένα τελειωτικό χτύπημα σε μια παράδοση δεκαετιών που συντηρούσε την παραδοσιακή όψη του Γιαλού για την οποία η Μύκονος λατρεύτηκε και έγινε πασίγνωστη! Ας το πάρουν χαμπάρι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι Μυκόνου - η Μύκονος δεν λατρεύτηκε κι ούτε έγινε αυτό που είναι για τα γιωτ και τα σκάφη της, αλλά για την γραφικότητά της και την αυθεντικά νησιώτικη ταυτότητά της! Δεν μπορούμε εμείς να πάμε κόντρα στην φύση του τόπου μας..δεν μπορούμε να γίνουμε κάτι που δεν είμαστε..καταλάβετέ το επιτέλους! Κι όσοι λένε, ότι τα γιωτ προσδίδουν αίγλη στον Γιαλό, τους λέμε ότι ακόμα κι αυτοί που έρχονται στην Μύκονο με τα σκάφη και τα γιωτ τους, έρχονται και για την γραφικότητα της! Δεν μπορούμε λοιπόν εμείς να καταργήσουμε την νησιωτική και γραφική φύση του Γιαλού μας για να έρχονται 5-10 σκάφη και γιωτ! Αν ρωτήσετε οποιονδήποτε τι τους έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτονται τον Γιαλό της Μυκόνου, δεν πρόκειται να σας πουν γιωτ και σκάφη, αλλά ψαράδες, δίχτυα, ψάρια, καϊκια...Αυτό είμαστε πως να το κανουμε?? Είναι αφύσικο και τερατοειδές να πηγαίνει κανείς κόντρα στην φύση του..Εαν δεν διορθώσουμε άμεσα αυτό το οδυνηρό ολίσθημα, πολύ φοβάμαι ότι θα βλάψει το νησί ανεπανόρθωτα!

Όλα τα παραπάνω, δεν μπορώ να φανταστώ ότι δεν τα γνωρίζουν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι..σίγουρα τα γνωρίζουν! Άρα δεν τίθεται θέμα άγνοιας ή αφέλειας. Το σκεπτικό τους όμως ότι τα καϊκια εμποδίζουν την θέα καταρρίπτεται πανηγυρικά εκ του αποτελέσματος, διότι τα γιωτ και τα σκάφη που πολλές φορές είναι διπλάσια σε ύψος ή και παραπάνω απο τα καϊκια των ψαράδων μας, κρύβουν πολλή περισσότερη θέα από ότι θα μπορούσαν να κρύψουν τα καϊκια...αυτό αποδεικνύει ότι το σκεπτικό τους δεν ευσταθεί και τα καϊκια δεν έφυγαν για τον λόγο που έχουμε μάθει. Γιατί έφυγαν τότε?

Υπάρχει ένας κανόνας για κάθε ερευνητή της αλήθειας ο οποίος αναζητά τους πραγματικούς λόγους και αιτίες που συνέβη κάτι ή που πάρθηκε μια απόφαση..Αυτός ο κανόνας λέει ότι αν θέλεις να μάθεις γιατί πραγματικά έγινε ή αποφασίστηκε κάτι, πρέπει να κοιτάς πάντα ποιός επωφελήθηκε από αυτήν την ρύθμιση ή απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση οι μόνοι που επωφελούνται από την απόφαση αυτή, είναι οι κάτοχοι των γιωτ και των σκαφών που τα αράζουν στον Γιαλό! Εκεί πρέπει να αναζητήσει κανείς τις κρυφές αιτίες πίσω από αυτήν την απόφαση!

Προφανώς, ο πρώην Δήμαρχος Βερώνης, είχε την υποχρέωση, για λόγους που ο καθένας μπορεί να υποθέσει, να εξυπηρετήσει κάποιους επιχειρηματίες ή πολιτικούς ή και τα δύο, κι αυτό που του ζήτησαν ήταν το μωλαράκι. Βεβαίως, ο Δήμαρχος δεν μπορούσε να πει στο Δημοτικό Συμβούλιο και στους ψαράδες, "παιδιά μου ζήτησε ο τάδε επιχειρηματίας να αράζει το σκάφος του στο μωλαράκι, αλλά τα καϊκια είναι εμπόδιο κα πρέπει να φύγουν". Κάτι τέτοιο θα ξεσήκωνε αντιδράσεις! Χρειαζόταν ένας πιο ήπιος λόγος που θα περνουσε χωρίς να προκαλέσει αντιδράσεςι. Έτσι αφού δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν ανοιχτά ότι τα καϊκια ήταν εμποδιο για τα σκαφη των επιχειρηματιων, επινοήθηκε το σκεπτικό ότι τα καϊκια ήταν εμπόδιο για την θέα.....έχετε να πείτε κάτι?? Πραγματικά ιδιοφυές..Τέως, σου βγάζω το καπέλο!!

Να λοιπόν, τι έκαναν στον Γιαλό μας, οι αντιπρόσωποί των Μυκονιατών! Πήραν τον Γιαλό από τους ψαράδες και τον παρέδωσαν στους γιωτάδες! Εύγε! Μπράβο αντιπροσώπευση που απολαμβάνουμε οι Μυκονιάτες!!! Για να το καμαρώνουμε είναι τέτοιο Δημοτικό Συμβούλιο!!! Και εις ανώτερα!!! Να διορθωθεί άμεσα το εγκληματικό λάθος, σύμφωνα με το οποίο, απαγορεύτηκαν τα καϊκια στον Άγιο Νικολάκι κι έφυγαν οι ψαράδες από τον Γιαλό! Αν ο Γιαλός διατηρούσε την ομορφιά του, το παραδοσιακό του στοιχείο και την γραφικότητά του διαχρονικά, αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι οι ψαράδες είχαν την βάση τους στον Γιαλό, άραζαν τα καϊκια τους και έβγαζαν τα ψάρια από τα δίχτυα τους στο μωλαράκι. Αυτό ήταν η ομορφιά του Γιαλού της Μυκόνου.

Δείτε το βιντεάκι στην δεξιά στήλη από την Μύκονο του 1968. Πόσο αυθεντική και γραφική είναι η Μύκονος με τους ψαράδες στο Γιαλό! Για αυτά δεν λατρεύτηκε η Μύκονος? Για τα αυθεντικά της χαρακτηριστικά!! Στο κάτω κάτω, η Μύκονος είναι νησί, ο επισκέπτης περιμένει να δει ψαράδες και καϊκια!! Δεν είναι κάτι έξω από την ταυτότητα της Μυκόνου τα καϊκια, αντίθετα είναι η ίδια η ταυτότητα της Μυκόνου στην πιο αυθεντική της μορφή!!

Το σκεπτικό σύμφωνα με το οποίο ο Δήμαρχος κατάφερε να πείσει το Δημοτικό Συμβούλιο να πάρει αυτήν την απόφαση είναι ότι δήθεν τα καϊκια έκρυβαν την θέα από τις καφετέριες και όσους έκαναν βόλτα στον Γιαλό! Μάλιστα...Ακόμη κι αν δεχτούμε πώς έτσι έχουν τα πράγματα, η ιστορική εξέλιξη των πραγμάτων αποκαλύπτει με τον πλέον πειστικό τρόπο τους αληθινούς λόγους για τους οποίους η Μύκονος κι όσοι την λατρεύουν στερήθηκαν μια από τις γραφικότερες πτυχές της.

Η ιστορία λοιπόν λέει, ότι στην θέση των παραδοσιακών ψαράδικων, μπήκαν πολυτελή γιωτ και σκάφη, τα οποία όχι μόνο ακυρώνουν την νησιώτικη φύση της Μυκόνου, αλλά δίνουν ένα τελειωτικό χτύπημα σε μια παράδοση δεκαετιών που συντηρούσε την παραδοσιακή όψη του Γιαλού για την οποία η Μύκονος λατρεύτηκε και έγινε πασίγνωστη! Ας το πάρουν χαμπάρι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι Μυκόνου - η Μύκονος δεν λατρεύτηκε κι ούτε έγινε αυτό που είναι για τα γιωτ και τα σκάφη της, αλλά για την γραφικότητά της και την αυθεντικά νησιώτικη ταυτότητά της! Δεν μπορούμε εμείς να πάμε κόντρα στην φύση του τόπου μας..δεν μπορούμε να γίνουμε κάτι που δεν είμαστε..καταλάβετέ το επιτέλους! Κι όσοι λένε, ότι τα γιωτ προσδίδουν αίγλη στον Γιαλό, τους λέμε ότι ακόμα κι αυτοί που έρχονται στην Μύκονο με τα σκάφη και τα γιωτ τους, έρχονται και για την γραφικότητα της! Δεν μπορούμε λοιπόν εμείς να καταργήσουμε την νησιωτική και γραφική φύση του Γιαλού μας για να έρχονται 5-10 σκάφη και γιωτ! Αν ρωτήσετε οποιονδήποτε τι τους έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτονται τον Γιαλό της Μυκόνου, δεν πρόκειται να σας πουν γιωτ και σκάφη, αλλά ψαράδες, δίχτυα, ψάρια, καϊκια...Αυτό είμαστε πως να το κανουμε?? Είναι αφύσικο και τερατοειδές να πηγαίνει κανείς κόντρα στην φύση του..Εαν δεν διορθώσουμε άμεσα αυτό το οδυνηρό ολίσθημα, πολύ φοβάμαι ότι θα βλάψει το νησί ανεπανόρθωτα!

Όλα τα παραπάνω, δεν μπορώ να φανταστώ ότι δεν τα γνωρίζουν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι..σίγουρα τα γνωρίζουν! Άρα δεν τίθεται θέμα άγνοιας ή αφέλειας. Το σκεπτικό τους όμως ότι τα καϊκια εμποδίζουν την θέα καταρρίπτεται πανηγυρικά εκ του αποτελέσματος, διότι τα γιωτ και τα σκάφη που πολλές φορές είναι διπλάσια σε ύψος ή και παραπάνω απο τα καϊκια των ψαράδων μας, κρύβουν πολλή περισσότερη θέα από ότι θα μπορούσαν να κρύψουν τα καϊκια...αυτό αποδεικνύει ότι το σκεπτικό τους δεν ευσταθεί και τα καϊκια δεν έφυγαν για τον λόγο που έχουμε μάθει. Γιατί έφυγαν τότε?

Υπάρχει ένας κανόνας για κάθε ερευνητή της αλήθειας ο οποίος αναζητά τους πραγματικούς λόγους και αιτίες που συνέβη κάτι ή που πάρθηκε μια απόφαση..Αυτός ο κανόνας λέει ότι αν θέλεις να μάθεις γιατί πραγματικά έγινε ή αποφασίστηκε κάτι, πρέπει να κοιτάς πάντα ποιός επωφελήθηκε από αυτήν την ρύθμιση ή απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση οι μόνοι που επωφελούνται από την απόφαση αυτή, είναι οι κάτοχοι των γιωτ και των σκαφών που τα αράζουν στον Γιαλό! Εκεί πρέπει να αναζητήσει κανείς τις κρυφές αιτίες πίσω από αυτήν την απόφαση!

Προφανώς, ο πρώην Δήμαρχος Βερώνης, είχε την υποχρέωση, για λόγους που ο καθένας μπορεί να υποθέσει, να εξυπηρετήσει κάποιους επιχειρηματίες ή πολιτικούς ή και τα δύο, κι αυτό που του ζήτησαν ήταν το μωλαράκι. Βεβαίως, ο Δήμαρχος δεν μπορούσε να πει στο Δημοτικό Συμβούλιο και στους ψαράδες, "παιδιά μου ζήτησε ο τάδε επιχειρηματίας να αράζει το σκάφος του στο μωλαράκι, αλλά τα καϊκια είναι εμπόδιο κα πρέπει να φύγουν". Κάτι τέτοιο θα ξεσήκωνε αντιδράσεις! Χρειαζόταν ένας πιο ήπιος λόγος που θα περνουσε χωρίς να προκαλέσει αντιδράσεςι. Έτσι αφού δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν ανοιχτά ότι τα καϊκια ήταν εμποδιο για τα σκαφη των επιχειρηματιων, επινοήθηκε το σκεπτικό ότι τα καϊκια ήταν εμπόδιο για την θέα.....έχετε να πείτε κάτι?? Πραγματικά ιδιοφυές..Τέως, σου βγάζω το καπέλο!!

Να λοιπόν, τι έκαναν στον Γιαλό μας, οι αντιπρόσωποί των Μυκονιατών! Πήραν τον Γιαλό από τους ψαράδες και τον παρέδωσαν στους γιωτάδες! Εύγε! Μπράβο αντιπροσώπευση που απολαμβάνουμε οι Μυκονιάτες!!! Για να το καμαρώνουμε είναι τέτοιο Δημοτικό Συμβούλιο!!! Και εις ανώτερα!!!

Δέκα λόγοι που δεν ψηφίζω την Δημοτική Αρχή το 2010

Ενδεικτικά αναφέρω ότι ο συνδυασμός των κυρίων Βερώνη-Μέγα-Βαμβακούρη χρεώνονται από σημαντική μερίδα Μυκονιατών με...

1. την σύναψη πελατειακών σχέσεων με τους Δημότες μέσω των οποίων εξυπηρετούν τις ανάγκες των επιχειρηματιών, για αδειοδότηση καταστημάτων, έκδοση πιστοποιητικών κτλ. και ιδιωτών για έκδοση οικοδομικών αδειών, ασφαλτόστρωση ιδιωτικών δρόμων κτλ., αλλά ουσιαστικά τους εγκλωβίζουν στις θανατηφόρες δαγκάνες τους και τους καθιστούν υποτακτικούς

2. την επιβολή της καφετέριας και του μπαρ, ως μοναδικής επιλογής διασκέδασης και ψυχαγωγίας του νέου..

3. την υποβάθμιση της ζωής στην χώρα Μυκόνου, με την διαχρονική αδιαφορία στο πρόβλημα της ηχορύπανσης από τα κέντρα διασκέδασης, αδιαφορίας στο πρόβλημα της αποχέτευσης στον χώρο της Μικρής Βενετίας, την 24ωρη λεηλασία της από δίκυκλα, τρίκυκλα, "γουρούνες", και αυτοκίνητα μικρού και μεγάλου κυβισμού (η λίστα κάθε άλλο παρά έτοιμη είναι..πρόσθεσε ένα σχόλιο με την δική σου εκδοχή)

4. την μετατροπή δύο νευραλγικών σημείων του ιστορικού κέντρου της χώρας σε πάρκινγκ στους Ανεμόμυλους και στέκι ομοφυλόφιλων στο Κάστρο και πέριξ της Παραπορτιανής, το οποίο είναι αυστηρώς ακαταλληλο διά ανηλίκους κι από το οποίο οποιοδήποτε άλλος κρίνεται ως άκρως ανεπιθύμητος αφού η περιοχή τελεί σχεδόν υπό κατάληψη...

5. με την καταπάτηση δημόσιων χώρων, παραλιών (βλέπε περιοχή Κόστα Ήλιος, ξενοδοχείο Santa Marina, αλλά και Καλαφάτη, Ψαρρού, Καλό Λιβάδι) και προστατευόμενων περιοχών (βλέπε μπάζωμα παραλίας Χουλάκια από Κωστόπουλο),

6. την καταστροφή της μοναδικού κάλλους βραχώδους κορυφογραμμής της Μυκόνου λόγω της αυθαίρετης και παράνομης δόμησης η οποία επί ημερών τους γνώρισε άνευ προηγουμένου άνθηση,

7. την έλλειψη βασικών παροχών στους επισκέπτες του νησιού, σε νέο λιμάνι (κτίριο αναμονής, με καφετέρια, σνακ μπαρ, τουαλέτα κτλ.)και δρόμο νέου λιμανιού-χώρας (τι άλλο από πεζοδρόμιο?),

8. την μετατροπή της Μυκόνου σε προορισμό του αίσχους και της χυδαιότητας και την συνεργασία και

9. την παροχή κάλυψης σε επιχειρηματίες της νύχτας των οποίων οι επιχειρήσεις έχουν μετατραπεί σε άντρο ανομίας, βίας, διακίνησης ναρκωτικών και απώλεια ζωής! !

10. την συγκεντρωτική νοοτροπία στην διαχείριση της εξουσίας η οποία οδήγησε στον αποκλεισμό όλων των Μυκονιατών που θα μπορούσαν να προσφέρουν στον τόπο τους και να φανούν χρήσιμοι...

Αυτά είναι τα πρώτα δέκα που μου ήρθαν αβίαστα στο μυαλό...προκαλώ τον κάθε αναγνώστη να δώσει την δική του εκδοχή στο πώς έχει επιδράσει στον τόπο η συγκεκριμένη τριανδρία, αλλά πολύ περισσότερο θα ήθελα να καταθέσουν την γνώμη τους εκείνοι που έχουν αντίθετη άποψη και υπερασπίζονται το πολιτικό έργο τους, ώστε να γίνει τεκμηριωμένη κριτική.

Αντιμετωπίστε επιτέλους το θέμα καθαριότητας της χώρας Μυκόνου με υπευθυνότητα και αποτελεσματικότητα!

Επιτέλους, Δήμε Μυκονίων, άφησε τις ταμπέλες και τις επιγραφές λες και είσαι κανένας νοικοκύρης που σου αφήνουν τα κουπίδια στην πόρτα σου, κι αντιμετώπισε την καθαριότητα με δραστικές λύσεις που θα βάλουν τέλος σε αυτό το βρωμερό και αποκρουστικό θέαμα που αντικρύζουμε κάθε δύο στενά στην χώρα...

Ενεργή συμμετοχή των Μυκονιατών στις αποφάσεις που ρυθμίζουν το παρόν και το μέλλον της Μυκόνου

Είσαστε Δημοκράτες? Προάγετε την Δημοκρατία και την ενεργή συμμετοχή των Δημοτών στα κοινά?

Τότε ενισχύσετε τους θεσμούς της αληθινής Δημοκρατίας, όπου οι Δημότες αποφασίζουν για τα θέματα που τους αφορούν οι ίδιοι κι όχι τα υποτακτικά φερέφωνα του επιτύχοντος συνδυασμού.

Ενισχύσετε τους θεσμούς της Άμεσης Δημοκρατίας. Στήσετε κάλπες μέσα στο Δημαρχείο, στο σχολείο, ακόμα και στου Μαδούπα και καλέστε τους Δημότες να αποφασίσουν εκείνοι τι θέλουν!



Να ζητήσουμε Δημοψήφισμα για τα καϊκια στον Γιαλό, για το παρκάρισμα στην παραλία και για κάθε υπόθεση που αφορά την εικόνα του νησιού άρα και όλους τους Μυκονιάτες. Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι έχουν δείξει ότι δεν μπορούν να πάρουν το βάρος της ευθύνης για την Μύκονο. Εκεί δεν αποφασίζουν με βάση το συμφέρον του τόπου, όπως φαίνεται από τις κατά καιρούς αποφάσεις του Δ.Σ., αλλά με βάση τις επιθυμίες του εκάστοτε Δημάρχου. Αν ο Δήμαρχος στραβά αρμενίζει, δεν υπάρχει δικλείδα ασφαλείας. Την πατήσαμε ομαδικώς όπως την πατάμε χρόνια τώρα.

Στην Κηφισιά ήδη τέτοιες πρωτοβουλίες Άμεσης Δημοκρατίας έχουν δρομολογηθεί και πραγματοποιηθεί εντός των ισχύουσων πολιτικών δομών.

"Αυτό το απλό στην εφαρμογή, αλλά πρωτότυπο για τα ελληνικά δεδομένα πολιτικό πείραμα, στην ουσία προτείνει ένα συμπληρωματικό τρόπο κοινωνικής οργάνωσης εντός της τοπικής αυτοδιοίκησης, δίνοντας την δυνατότητα στους πολίτες να αποφασίζουν..."

Πηγή: http://press-gr.blogspot.com/2010/01/blog-post_6680.html

Θέλουμε συμμετοχή στα κοινά, ειδικά σε θέματα που αφορούν όλους τους Μυκονιάτες και δεν πρόκειται για αποφάσεις τεχνικού χαρακτήρα ή λειτουργίας του Δήμου, ποιός θα προσληφθεί για την τάδε δουλεία, ποιός θα μπει στην τάδε θέση, ποιός θα πάρει άδεια για την τάδε επιχείρηση κτλ.

Αυτά δεν αφορούν συλλογικά τον τόπο. Όμως όταν απαγορεύεις τα καϊκια από το μωλαράκι και την παραλία του Γιαλού για να το μετατρέψεις σε πάρκινγκ για γιωτ και αυτοκίνητα, τότε εκτός ότι είσαι για πολλές φάπες, οφείλουμε να αναλάβουμε οι ίδιοι οι Μυκονιάτες την ευθύνη για την Μύκονο και να αυτο-οργανωθούμε μήπως και σώσουμε τίποτα.

Η ανάγκη για τέτοιου είδους πρωτοβουλίες γίνεται επιτακτικότερη από την στιγμή που δεν έχετε την στοιχειώδη ευθιξία να παραιτηθείτε, κι εφόσν δεν έρχονται 5 Μυκονιάτες να σας πετάξουν από το μπαλκόνι της Δημαρχίας, όπως εσείς πετάξατε με διοικητική απόφαση το σήμα κατατεθέν του Γιαλού στα σκουπίδια, τουλάχιστον ας διεκδικήσουμε κι ας απαιτήσουμε το δικαίωμά μας να αποφασίζουμε με τοπικά Δημοψηφίσματα για τα μεγάλα και κρίσιμα θέματα της Μυκόνου.