Δημον ζημιωσαι....

Σκηνή απο τους "Ιππείς" του Αριστοφάνη, στίχοι 1145-1148:

Μιλάει ο Δήμος (δηλαδή ο λαός) για τους πολιτικούς: «Οταν κλέβουν, εγώ πάντοτε χωρίς να φαίνομαι, έχω το βλέμμα καρφωμένο επάνω τους. Κι ύστερα, όσα μου έχουν κλέψει, τους κάνω να τα ξεράσουν. Γιατί αλλιώς, ξέρουν τι τους περιμένει». 

Τι τους περίμενε άραγε; «Δήμον ζημιώσαι, δήσαι, άλλως αποκτείνει». Έκλεψες το Δημόσιο θα τα δώσεις πίσω, αλλιώς θα σε σκοτώσω...

Σκληρό...

Το διαβάσαμε εδώ http://www.dimokratia.org/html/antropini_fisi_politevmata.html

Άκυρα τα λευκά ψηφοδέλτια εν όψει εκλογών

Πριν λίγους μήνες είχα αναρτήσει ένα θέμα σχετικά με τα λευκά ψηφοδελτια, με τίτλο "Η δύναμη της λευκής ψήφου". Το άρθρο αυτό του Γιώργου Κοφινάκου, πάνω κάτω έλεγε ότι "Όταν το ποσοστό της λευκής ψήφου είναι κάτω από το 50% του εκλογικού σώματος δείχνει την αδυναμία των πολιτών να εκφρασθούν με τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα. Όταν το ποσοστό της λευκής ψήφου είναι πάνω από το 50% +1 του εκλογικού σώματος δείχνει την αδυναμία των πολιτικών κομμάτων να εκφράσουν των κυρίαρχο λαό!! ". Σε αυτήν την περίπτωση, "Υπάρχει πρόβλημα αντιπροσώπευσης και έκφρασης του κυρίαρχου λαού από τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με βάση την αρχή της Δεδηλωμένης (δήλωση της ελεύθερης βούλησης του λαού που εκφράζετε από την ψηφοφορία), την αρχή της Λαϊκής Κυριαρχίας (πλειοψηφία του λαού) και την αρχή της Ισότητας της ψήφου (όλες οι ψήφοι των πολιτών είναι ίσες) πρέπει να διαλύσει τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς, να ορίσει υπηρεσιακή κυβέρνηση. Κατόπιν να δώσει εντολή σχηματισμού νέων πολιτικών σχηματισμών προκειμένου να εκφράσουν την λαϊκή βούληση."

Αυτό μπορεί να ίσχυε παλαιότερα αλλά δεν ισχύει πια αφού σύμφωνα με το Άρθρο 1 του Νόμου 3434/2006 που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 7 Φεβρουαρίου του 2006, "τα λευκά ψηφοδέλτια δεν προσμετρώνται στα έγκυρα".

Καλό είναι ενόψει εκλογών να το ξεκαθαρίσουμε.  

ΑΡΣΗ ΕΝΤΟΛΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

Preamble:

Η πολιτική εκμετάλλευση του δημόσιου χρέους από τους διεθνείς τοκογλύφους, τους εγχώριους υπαλλήλους της Τρόϊκας και τη διορισμένη κυβέρνηση των τραπεζιτών για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου της χώρας, η δήμευση των ιδιωτικών περιουσιών των Ελλήνων πολιτών και την συστηματική εξαθλίωση των εργαζομένων και των συνταξιούχων, βαδίζει ταχύτατα προς την πιο καταστροφική για τον λαό λύση του δράματος που βιώνουμε εδώ και δύο χρόνια.

Οι σημερινές συνθήκες κοινωνικής και πολιτικής πόλωσης, η αναστολή ορισμένων άρθρων του Συντάγματος (που έτσι κι αλλιώς έχει καταντήσει κουρελόχαρτο), η περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών και τη νομιμοποίηση της πιθανής καταστολής των κοινωνικών αντιδράσεων, δείχνει πλέον κάτι περισσότερο από πιθανή. Απέναντι σ’ αυτό το ενδεχόμενο που θα σηματοδοτήσει την έναρξη μιας περιόδου απροκάλυπτης κοινοβουλευτικής δικτατορίας σε βάρος των ελευθεριών και των συμφερόντων του ελληνικού λαού, είναι απολύτως αναγκαίο να συνεργαστούν όλες εκείνες οι οργανώσεις που κατανοούν την ανάγκη του άμεσου συντονισμού της λαϊκής αγανάκτησης προς την κατεύθυνση της άμεσης ανατροπής του σημερινού κατοχικού καθεστώτος. Ο δημοκρατικός ελληνικός λαός, ανεξάρτητα από τις κομματικές του αποχρώσεις ή τις πολιτικές του προτιμήσεις, πρέπει να τους πετάξει στα απόβλητα της Ιστορίας για την διάσωση των ιστορικών του δικαίων, τη διατήρηση των κοινωνικών και πολιτικών του κατακτήσεων.

Ενάντια στους τοκογλύφους και στο Μαύρο Μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΝΔ, υπάρχει διέξοδος. Η πάλη ενάντια σε όσους σπέρνουν την απογοήτευση και την ηττοπάθεια;
Ναι, υπάρχει: Όλος ο δημοκρατικός Λαός μαζί!

Ούτε εγώ διάβασα το μνημόνιο!!!!!

ΟΥΤ' ΕΓΩ !!!

(Δυνητικές δικαιολογίες στο Twitter)

ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΕΠΕΙΔΗ:

- Περιμένω να βγει σε ταινία
- Μου' παν ότι μπορεί να' χει μέσα άνθρακα
- Μεγάλωσε η πρεσβυωπία μου και δεν είχα γυαλιά.
- Με είχαν απαγάγει εξωγήινοι
- Έδινα κι άλλο μάθημα εκείνη τη μέρα.
- Δεν άνοιγε το attachment.
- Ήθελα να γίνω παγκόσμιο τρεντ στο Twitter
- Δεν μου αρέσουν τα θρίλερ...
- Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ
- Γιατί νόμιζα το είχαμε για την Τετάρτη
- Γιατί ήταν στα αγγλικά
- Περιμένω να βγει το 2 και το 3 και να διαβάσω όλη την τριλογία μαζί.
- Έχασα τις φωτοτυπίες.
- Αλλοιώνει τη γεύση ρε φίλε
- Δεν το έχει γράψει κανένας διάσημος
- Δεν θέλω να γίνει μακελειό!
- Έτσι για να σας την σπάσω
- Γιατί δεν είχε εικόνες
- Γιατί μου το πήρε ο Πάγκαλος και είπε ότι "μαζί τα διαβάσαμε"
- Γιατί μου έφαγε την κόπια ο σκύλος μου
- Μου είπαν ότι δεν έχει Happy End και δεν μπορώ τις στεναχώριες.
- Δεν είχε βγει σε ηλεκτρονική μορφή για το iPad μου.
- Είμαι ο Τσακ Νόρις.
- Που να στα λέω... μπήκε ένα ρακούν στο υπουργείο και...
- Δεν μου άρεσε ο συγγραφέας
- Γιατί μπορώ...
- Μου είπαν ότι θα βγει και σε CD οπότε θα το ακούσω!
- Έβλεπα Wipe Out
- Δεν διαβάζω δράμα, μόνο ποίηση και αστυνομικά!
- Δεν είχε καλές κριτικές

Η ασθένεια της ανεμελιάς και της καλοπέρασης μπροστά στον πολιτικό κίνδυνο

"Οι άνθρωποι της πολιτικής και της δράσης είχαν εξαγοραστεί και διαφθαρεί με χρήματα, ενώ από τους απλούς πολίτες πολλοί δεν πρόβλεπαν το μέλλον ή δελεάζονταν με την ανεμελιά και την καθημερινή καλοπέραση. Και από αυτήν την ασθένεια είχαν προσβληθεί όλοι παντού, ώστε ο καθένας νόμιζε ότι δεν θα τον βρει η συμφορά αυτόν αλλ’ ότι θα εξασφαλίσει τα συμφέροντά του εάν ήθελε, εκμεταλλευόμενος τους κινδύνους των άλλων. Ήταν, νομίζω, επακόλουθο να τιμωρηθεί η υπερβολική και άκαιρη απάθεια του λαού με την απώλεια της ανεξαρτησίας του..." (Δημοσθένης, Υπέρ Κτησιφώντος Περί του Στεφάνου, στο Antinews.gr).

Μήπως παρόμοιες καταστάσεις δεν βιώνουμε και σήμερα, τόσο στην μικρή μας κοινωνία εδώ στην Μύκονο, όσο και στην πατρίδα μας;

Η δύναμη της λευκής ψήφου!

H ΔΥΝΑΜΗ της ΛΕΥΚΗΣ ΨΗΦΟΥ - του Γιώργου Κοφινάκου
ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΚΗΡΥΧΤΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ; Πως μπορούν να εκφρασθούν οι αγανακτισμένοι πολίτες;
Πως μπορούμε να τους μαυρίσουμε επιλέγοντας την λευκή ψήφο;

Τι συμβαίνει όταν το 50% + 1 του εκλογικού σώματος ψηφίσει λευκό;

Έχουμε ακούσει πολλές φορές ότι στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και αυτό γιατί η βούληση του λαού, που εκφράζεται μέσω των εκλογών, δίνει λύσεις σε όλα τα πολιτειακά θέματα. Ο πολίτης -εκλογεύς δια της ψήφου του εκφράζει, κατά πρώτο λόγο, την προσωπική του θέληση ενασκών το εκλογικό του δικαίωμα, την θέληση όμως αυτή το ισχύον δίκαιο αναγνωρίζει ως κρατική θέληση και συνδέει προς αυτή με την άσκηση κρατικής λειτουργίας συναπτόμενες έννομες συνέπειες. Οι συνταγματικές αρχές που διέπουν την ψήφο και την ψηφοφορία είναι: 1. η αρχή της Καθολικής ψηφοφορίας α.51 παρ.3 του Συντάγματος 2. η αρχή της Ισότητας της ψήφου 3. η αρχή της Άμεσης ψηφοφορίας 4. η αρχή της Μυστικής ψηφοφορίας και 5. η αρχή της Υποχρεωτικής ψηφοφορίας. Τα ψηφοδέλτια τα διακρίνουμε σε έγκυρα, άκυρα και λευκά. Το κάθε ένα από αυτά τα ψηφοδέλτια έχει την δικιά του αρίθμηση κατά την εξαγωγή τους από την κάλπη. Τα έγκυρα εκφράζουν την επιλογή προτάσεων που δίδουν τα εκάστοτε πολιτικά κόμματα. Τα άκυρα καταδεικνύουν παραβίαση της αρχής της μυστικής ψηφοφορίας και τέλος η λευκή ψήφος αποτελεί, αρνητική ή ουδέτερη, πολιτική τοποθέτηση και αποκηρύσσει στις προτεινόμενες προτάσεις των κομμάτων.

Όταν το ποσοστό της λευκής ψήφου είναι κάτω από το 50% του εκλογικού σώματος δείχνει την αδυναμία των πολιτών να εκφρασθούν με τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Σήμερα Σάββατο (5 Νοεμβρίου 2011) τις πρώτες πρωινές ώρες ολοκληρώθηκε με επιτυχία άλλη μία παράσταση του πειραματικού θεάτρου της Βουλής. Μέσα σε καταιγισμό χειροκροτημάτων, επαίνων και συγχαρητηρίων, όχι από τους θεατές, αλλά από την πλειοψηφία των ηθοποιών, ολοκληρώθηκε άλλη μία θεατρική πράξη του έργου. Το Ελληνικό αλλά και το παγκόσμιο κοινό αυτή την φορά, παρακολούθησε την παράσταση ζωντανά με διακαναλική σύνδεση. Ήταν τόσο μεγάλο το ενδιαφέρον για την παράσταση αυτή που από νωρίς το απόγευμα πάνω από 50 διεθνείς τηλεοπτικοί σταθμοί με τα συνεργεία τους είχαν στήσει τις κάμερες έξω από την αίθουσα για να έχουν απ’ ευθείας σύνδεση. Είναι πανθομολογούμενο ότι το γεγονός ξεπέρασε κατά πολύ σε ενδιαφέρον ακόμα και το φεστιβάλ των Καννών… 

Οι συντελεστές αυτής της παράστασης είναι πολλοί. Όπως είναι γνωστό το πειραματικό θέατρο της Βουλής χορηγείται από τον Ελληνικό λαό. Οι τριακόσιοι ηθοποιοί, πρωταγωνιστές και κομπάρσοι, εδώ και καιρό, με πραγματική αυταπάρνηση, καθημερινή προσπάθεια και αστείρευτο ζήλο, προσπαθούν να δώσουν το καλύτερο τους εαυτό. Ο σεναριογράφος, ο σκηνοθέτης και ο βοηθός σκηνοθέτη της παράστασης ήθελαν να παραμείνουν ανώνυμοι. Σε μία τέτοια παράσταση, σε ένα τέτοιο πρωτότυπο θεατρικό δρώμενο, δεν μπορεί να παραμείνουν κρυμμένοι και έξω από τους προβολείς. Δεν προέρχονται στενά από το θεατρικό χώρο, παρόλο που σχετίζονται και με τις «θεατρικές μπίζνες». Εξέχοντα πρόσωπα του παγκόσμιου γίγνεσθαι και πρώτοι πολίτες, ο πρώτος προέρχεται από το Νέο Κόσμο, οι άλλοι γνωστό δίδυμο της Γηραιάς μας Ηπείρου. Πρόσφατα τους είδαμε σε διεθνή παραγωγή στις Κάννες.

Στο πειραματικό θέατρο της Βουλής συμμετέχουν και δικοί μας άξιοι καλλιτέχνες. Στη παράσταση υπήρχαν οι εκπρόσωποί της δικής μας περιοχής, των νησιών μας, των Κυκλάδων μας. Ο ρόλος που τους δόθηκε μπορεί να ήταν μικρός, αυτό που λέμε ρόλο κομπάρσου, αλλά καθοριστικός και τον εκτέλεσαν με μεγάλη μαεστρία θα έλεγα. Μας έκαναν όλους περήφανους. Άξια τέκνα των Κυκλάδων, ο Παναγιωτάκης Ρήγας, ο Γιωργάκης Παπαμανώλης, και ο Γιαννάκης Βρούτσης. Τους ευχόμαστε και σ’ ανώτερα, και ρολίστες.   Εδώ στις Κυκλάδες δεν πρόκειται να τους ξεχάσουμε ποτέ. Σε όλα τα νησιά μας τους περιμένουμε με την ανθοδέσμη και τα τοπικά γλυκά στα χέρια... Ανυπομονούμε να τους δούμε.

Το ερώτημα όμως, που σοβαρά τίθεται από τον Ελληνικό λαό, είναι αν θα συνεχίσει την χορηγία αυτού του πειραματικού θεάτρου της Βουλής, δεδομένου ότι η χώρα βρίσκεται σε χρεωκοπία και οι Έλληνες πολίτες άνεργοι, πεινασμένοι, λεηλατημένοι.

Την απάντηση θα την δώσει μόνο ο λαός.

Πανπάν

Η προδοσία του Αντ. Σαμαρά

Συνέχεια από το κέιμενο "Η προδοσία του Γ. Παπανδρέου"

Σε αυτήν την προδοσία είναι συμμέτοχος ο Σαμαράς. Είναι συμμέτοχος από την εποχή Μητσοτάκη, όπου οι λεχρίτες της Λέσχης "έστηναν" την κατάσταση, για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Σήμερα απλά μπαίνει και στην "τελετή λήξης" αυτού του εγκλήματος. Συμμετέχει εκ νέου ως πρωταγωνιστής και όχι ως δεύτερος, όπως την προηγούμενη φορά. Γι' αυτήν τη συμμετοχή τον καταγγέλλουμε στο κείμενο αυτό. Πώς συμμετέχει; Αποδεχόμενος το ελληνικό χρέος σαν πραγματικό.
Δεν αναγνωρίζει ως προδοσία του Γιωργάκη την αναγνώριση του παράνομου, απεχθούς και άδικου χρέους και εστιάζει αλλού το ενδιαφέρον του ...Το εστιάζει μακριά από τον φίλο και συμμαθητή του και βέβαια από τα κοινά αφεντικά τους.
Αυτή είναι η συμμετοχή του στο έγκλημα. Δεν βλέπει "προδοσία" στην αναγνώριση του απεχθούς και παράνομου χρέους, αλλά μόνον "πρόβλημα" στους τρόπους αντιμετώπισής του. Θεωρεί δήθεν "προβληματικό" το ότι ο Παπανδρέου δεν διαπραγματεύτηκε "καλά" τους όρους αποπληρωμής του. Μόνον αυτό τού καταλογίζει. Μόνον αυτό έχει να πει, γιατί στην πραγματικότητα δεν διαφέρει από τον Παπανδρέου. Τα ίδια πράγματα θα έκανε και ο ίδιος, αν βρισκόταν στη θέση του. Δεν είναι μόνον φίλοι, συμμαθητές, συμφοιτητές και ισοβίως ανεπάγγελτοι ...Έχουν και τα ίδια "αφεντικά" ...Τους ίδιους τοκογλύφους.

Η προδοσία του Γ.Παπανδρέου

Ποια είναι η προδοσία του Παπανδρέου; Μήπως οδήγησε μέσα από μυστικό μονοπάτι τους εχθρούς στην "πλάτη" του στρατού μας, όπως έκανε παλαιότερα ο Εφιάλτης; Μήπως άνοιξε κάποιες μυστικές "κερκόπορτες" και μπήκαν στην Αθήνα οι εχθροί, όπως έγινε στην Πόλη; Μήπως υπέδειξε σε ξένους κατακτητές κάποιους Έλληνες μαχητές, προκειμένου να τους εκτελέσουν, όπως έκαναν οι παλαιοί δωσίλογοι στους Ναζί; Όχι βέβαια. Ο πόλεμος έχει πλέον αλλάξει μορφή και οι ανάλογες αλλαγές αφορούν και τις σύγχρονες προδοσίες. Η προδοσία τού Γιωργάκη ήταν πολύ συγκεκριμένη και τόσο απόλυτη, που δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση. Η προδοσία του ήταν ότι, ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας, αναγνώρισε σαν νόμιμα τα χρέη της Μεταπολίτευσης ...Τα παράνομα χρέη της Μεταπολίτευσης.
Για να το καταφέρει αυτό, μας παγίδευσε σε ένα τεχνητό περιβάλλον ασφυκτικής πίεσης. Υπό την καθοδήγησε των τοκογλύφων "παγίδευσε" τη χώρα, η οποία τον εμπιστεύτηκε. Με δόλιες μεθόδους τής προκάλεσε κρίση χρέους και την έφερε σε δυσχερή θέση. Γιατί μιλάμε για δόλιες μεθόδους; Γιατί η Ελλάδα δεν ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από πολλούς άλλους, οι οποίοι είτε την "ακολούθησαν" είτε ακόμα και σήμερα αποφεύγουν τη "βοήθεια" των μηχανισμών στήριξης. Γιατί είχαν ανάγκη οι τοκογλύφοι αυτήν την "παγίδευση"; Για να βάλουν την Ελλάδα, πρώτη από τις υπόλοιπες χώρες, στην ανάγκη της "βοήθειας" ...Να μπορέσουν να την στοχοποιήσουν σαν εχθρό της παγκόσμιας οικονομίας ...Να μπορέσουν να συκοφαντήσουν τους Έλληνες, ώστε να κάμψουν την αντίστασή τους στη μεθόδευσή τους. Ήθελαν ένα "μαύρο" πρόβατο, για να το απομονώσουν και να το "σφάξουν". Γιατί; Γιατί η Ελλάδα έχει τρομερής αξίας δημόσια περιουσία ...Περιουσία, που δεν τη διαθέτουν άλλα κράτη ομοίου μεγέθους.

ΓΑΠ - Ο φαύλος κύκλος της κατάρρευσης και η αδυναμία του πολιτικού μας συστήματος να ελέγξει την εξουσία

Θυμόμαστε όλοι φαντάζομαι το πώς εξαπάτησε τους Έλληνες ο Γ.Α.Π. για να κερδίσει τις εκλογές με το περίφημο πια "Λεφτά υπάρχουν". Θα ήθελα να υπενθυμίσω κάποιες ακόμα ατάκες του πρωθυπουργού, οι οποίες καταδεικνύουν τον παραλογισμό του πολιτικού μας συστήματος, όταν είναι τόσο εύκολο να εξαπατάς έναν ολόκληρο λαό, να τον βυθίζεις στην εξαθλίωση, να του στερείς κάθε ελπίδα για το μέλλον και παρ' όλα αυτά όχι μόνο να παραμένεις στην θέση σου ατιμώρητος αλλά να αναγορεύεσαι ως εθνικός σωτήρας. Σε τηλεοπτική εκπομπή στις 3-6-2009 ο τωρινός πρωθυπουργός δήλωνε με παρρησία ότι το ΔΝΤ όπου έχει επέμβει, με τις πολιτικές που επέβαλλε, έχει βυθίσει τις χώρες στην "υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση" και προσθέτει ότι η Ελλάδα δεν έχει κανέναν λόγο να μπει σε μία τέτοια διαπραγμάτευση που πιθανώς να την φέρει στην ίδια θέση. Και ω, τι έκπληξη! Ένα χρονό μετά, αναλαμβάνοντας ο ίδιος ο Γ.Α.Π. τα ηνία της Ελλάδας, υποβάλλει την ίδια του την χώρα στον μηχανισμό που ο ίδιος υποστήριζε ότι πρέπει να αποφύγουμε, με αποτέλεσμα να βιώνουμε σήμερα τις ίδιες καταστρεπτικές πολιτικές που μας καταδικάζουν στην μόνιμη υπανάπτυξη.

Πώς φτάσαμε με το ενάμιση πόδι στην χρεωκοπία??

Ένα βίντεο του Μυκονιάτο που κατά την γνώμη μου αποδεικνύει την προδοσία που μας οδήγησε στην υπερχρέωση πρώτα με επί ΠΑΣΟΚ και μετά με 300 δισ επι Ν.Δ. και συνεπώς στην στροφή μας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Δ.Ν.Τ. για σωτηρία....

...και τελικά με τον ρυθμό που ξεπουλάμε για να γλιτώσουμε, σε λίγο δεν θα έχει μείνει τίποτα το Ελληνικό στην Ελλάδα...

Δείτε το βίντεο

Τοπικοποίηση κι όχι παγκοσμιοποίηση

Ο κύριος Γεώργιος Κολέμπας είναι οικογεωργός, πρώην εκαπιδευτικός και συγγραφέας του πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου, την "Τοπικοποίηση". Πριν λίγες εβδομάδες έκανα μία μικρή παρουσίαση της "Τοπικοποίησης" με κάποια αποσπάσματα από το ιστολόγιο του κ. Γεώργιου Κολέμπα. Σήμερα παρουσιάζω την συνέντευξη που είχε την ευγένεια να μου παραχωρήσει ο κ. Κολέμπας, αν και δεν με γνωρίζει προσωπικά.

Ο λόγος που θεωρώ ότι η Τοπικοποίηση είναι σημαντική και πρέπει ως πολιτικός κοινωνιολόγος να την μελετήσω, είναι διότι οι προτάσεις της αν υλοποιηθούν, μπορούν υπό ορισμένες προϋποθέσεις να ανοικοδομήσουν μία κοινωνία πολύ καλύτερη από αυτήν που έχουμε σήμερα.

Ακολουθεί η συνέντευξη του κ.Κολέμπα στο Mykonensis.blogspot.com.

Κύριε Κολέμπα εισαγάγατε έναν νέο κοινωνικοπολιτικό όρο, την τοπικοποίηση. Πώς και γιατί προέκυψε η "τοπικοποίηση" ως ιδέα και τι ακριβώς είναι?

Ο όρος είναι ένα παιγνίδι διαλεκτικής με τον όρο παγκοσμιοποίηση. Προέκυψε από την κριτική στο δυτικό καπιταλιστικό μοντέλο ανάπτυξης, που επιδιώκει να παγκοσμιοποιηθεί, οδηγώντας τον κόσμο προς την ισοπέδωση, την άλογη μονομερή ανάπτυξη και πιθανά στη καταστροφή, παραγκωνίζοντας ιδιαιτερότητες ιστορικές και πολιτισμικές, καθώς και άλλους τρόπους κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης και συμβίωσης.

Πριν 20 χρόνια, μια παρέα φίλων, απορρίπτοντας αυτό το μοντέλο και το συνεπαγόμενο τρόπο ζωής του, αποφασίσαμε να εγκαταλείψουμε την πόλη και να «αποκεντρωθούμε» στο Πήλιο, προσπαθώντας να αναπτύξουμε κάποια στοιχεία ενός άλλου τρόπου διαβίωσης, εργασίας, παραγωγής και κοινωνικοπολιτικής δράσης.

Το Βιβλίο, που ο αναλυτικός τίτλος του είναι Τοπικοποίηση, από το παγκόσμιο...στο τοπικό, ένας οικολογικός κόσμος είναι δυνατός, ιδίως το δεύτερο μέρος του, είναι μια σύνοψη των όσων δραστηριοτήτων, απόψεων και παρεμβάσεων κάναμε μαζί με άλλες συλλογικές ομάδες, κύρια στις τοπικές κοινωνίες, αλλά και γενικότερα. Είναι μια συλλογική ιδέα, ή μαλλον όχι ιδέα, αλλά μια στρατηγική με την οποία θα απαντήσουμε στην "υπαρκτή" παγκοσμιοποίηση και θα επιδιώξουμε τη στροφή σε μια αποκεντρωμένη, επανατοπικοποιημένη, αυτοδιαχειριζόμενη, οικολογική κοινωνία της ισοκατανομής, που θα έχει σαν κύτταρο την αυτοδύναμη κοινότητα και το δήμο και θα στηρίζεται στην ομοσπονδιοποίηση δήμων-περιφερειών-εθνών.

Είναι μια στρατηγική στα πλαίσια της γενικότερης πρότασης της «Από-ανάπτυξης» και το βιβλίο σκιαγραφεί μια δυνατότητα εξόδου και από τις οικονομικές κρίσεις, γιατί η θεσμοθέτηση των δομών της αποκεντρωμένης, οικολογικής κοινωνίας της ισοκατανομής και της εγγύτητας, θα οδηγήσει τους ανθρώπους και τις κοινοτικές τους συλλογικότητες  να επαναπροσδιορίσουν τις ανάγκες τους, να ελέγξουν τη ζωή, το χρόνο τους και την τοπική οικονομία. Να αναβαθμίσουν τη ποιότητας ζωής, πρόνοιας και περιβαλλοντικής προστασίας. Να αποκαταστήσουν το αίσθημα ασφαλείας για το μέλλον, στα πλαίσια ενός ισορροποιημένου οικοσυστήματος. Απορρίπτοντας τον ανταγωνισμό, σαν διαδικασία ανάπτυξης και δίνοντας έμφαση στη συνεργασία-αλληλεγγύη θα μπορέσουν να πετύχουν την ισοκατανομή εξουσίας σε όλα τα επίπεδα με απεξάρτηση από τις αγορές και το χρήμα. Θα εμπνευσθούν για να δημιουργήσουν ένα νέο πολιτισμικό ρεύμα και μια νέα αυτοκαθοριζόμενη κοινωνία, ξεκινώντας από την τοπική κοινωνία, σε σχέση απόρριψης, αναδιάρθρωσης και ρήξης με τα μεγασυστήματα της παγκοσμιοποίησης και του κεντρικού εθνικού κράτους.

Με αυτή την έννοια δεν έχει να κάνει και πολύ με τις απόψεις που αναφέρονται γενικά με τον όρο «τοπικισμός», γιατί ο στόχος δεν είναι να δημιουργηθούν τοπικές νησίδες, αλλά να δημιουργηθεί-αν ποτέ δημιουργηθεί, γιατί αυτό θα πρέπει να είναι επιλογή ικανών κοινωνικών πλειοψηφιών-η παγκόσμια κοινότητα των κοινοτήτων.

Τοπικοποίηση

"Τοπικοποίηση είναι η στρατηγική με την οποία θα απαντήσουμε στην "υπαρκτή" παγκοσμιοποίηση και θα επιδιώξουμε τη στροφή σε μια αποκεντρωμένη, επανατοπικοποιημένη, αυτοδιαχειριζόμενη, οικολογική κοινωνία της ισοκατανομής, που θα έχει σαν κύτταρο την αυτοδύναμη κοινότητα και το δήμο και θα στηρίζεται στην ομοσπονδιοποίηση δήμων-περιφερειών-εθνών."

Θέλετε να μας πείτε τα βήματα ή την στρατηγίκη αν θέλετε, που προτείνει η τοπικοποίηση για να οδηγηθούμε σε αυτοδύναμες κοινότητες, αυτόνομες και αυτάρκεις?

Στο βιβλίο προτείνεται μια σκιαγράφιση ενός « προγράμματος μετάβασης», που αφορά περισσότερο στην ελληνική κοινωνία, αν βρεθεί σε κατάσταση μετάβασης, πράγμα που νομίζω ότι θα βρεθεί σύντομα, αν θελήσει να απορρίψει το μέλλον που της ετοιμάζει το σημερινό εγχώριο και παγκόσμιο σύστημα εξουσίας(βλέπε δικομματικό σύστημα-τρόικα-μνημόνιο).

Προτείνεται περιληπτικά:

•         Να  αρνηθούμε τη θέση που έχει σήμερα η χώρα στα πλαίσια του παγκοσμιοποιημένου καπιταλιστικού μοντέλου ανάπτυξης.

•         Να μετατρέψουμε τη χώρα σε ζώνη οικο-βιο-γεωργίας και ζώνη ελεύθερη από μεταλλαγμένα με ποιοτικά προϊόντα που θα έχουν και συγκριτικό πλεονέκτημα(αυτάρκεια-ΠΟΠ κ.λ.π.). Να  αναβλαστήσουμε τα καμένα δάση, να αποκαταστήσουμε τις λίμνες ,τα ποτάμια, τους βιοτόπους(έλη), τις παραλίες.

•         Να συρρικνώσουμε το συγκεντρωτικό κράτος μεταφέροντας δικαιοδοσίες και πόρους προς μια όσο γίνεται πιο αποκεντρωμένη Τοπική Αυτοδιοίκηση και κοινωνία.

•         Να ξαναγίνουμε αγροτική κοινωνία των κάθε είδους μικροπαραγωγών, όχι των 10ετιών του 50-60, αλλά των πολυλειτουργικών  οικο-αγροτών , οικο-παραγωγών-χειροτεχνών

•         Να αποκαταστήσουμε στη διατροφή μας το μεσογειακό διατροφικό μοντέλο με μείωση της κατανάλωσης κρέατος

Πιο συγκεκριμένα να στραφούμε σε:

•         Ομάδες παραγωγών, συνεταιριστικές-συνεργατικές δομές παραγωγωαναλωτών για απευθείας διακίνηση χωρίς μεσάζοντες, συνεταιριστικά-συνεργατικά μικρά μαγαζιά, δίκτυα διανομής και ανταλλαγής προϊόντων-υπηρεσιών με τοπικά νομίσματα.

•         Οικοτουρισμό, ηλεκτροκίνηση, εξοικονόμιση ενέργειας, αποκεντρωμένες ΑΠΕ, ενεργειακή αυτονομία δήμων με δημοτικοποίηση μονάδων παραγωγής και δικτύου διανομής ενέργειας.

•         Τοπικά βιομηχανικά οικοσυστήματα(απόβλητα μονάδων, επεξεργάσιμη ύλη για άλλες).

•         Εσωτερική μετανάστευση με συλλογικές μετεγκαταστάσεις ανέργων νέων των πόλεων στην περιφέρεια, σε χώρους αυτοπαραγωγής και αυτοδιαχείρισης. Πιο εύκολο στον ελλαδικό χώρο: μικρές ομάδες –παρέες στην αρχή.

•         Οικοκοινότητες με τη μορφή διευρυμένων οικογενειών(όχι γενετικής συγγένειας, αλλά ιδεολογικής συγγένειας και με όλες τις ηλικείες- η τρίτη ηλικεία μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη , η επιβίωσή της αδύνατη στο μέλλον από ένα καταρρέον συνταξιοδοτικό σύστημα), κύτταρα των μελλοντικών χωρικών κοινοτήτων-δήμων.

Ποιός είναι ο ρόλος της Αμεσης Δημοκρατιας για να λειτουργήσει η τοπικοποίηση?
Ο κοινοβουλευτισμός και το κομματικό σύστημα διαμεσολάβησης και διακυβέρνησης έχει αποτύχει. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία που θέλουν να την επιβάλλουν παγκόσμια( θα προσπαθήσουν να διαδεχθεί τα αυταρχικά καθεστώτα και στον αραβικό κόσμο, για να αναφερθούμε και στην επικαιρότητα) έχει απομυθοποιηθεί στα μάτια των νέων γενιών του «αναπτυγμένου» κόσμου, ιδίως στους «αδύνατους κρίκους», όπως η Ελλάδα. Η αντιπροσώπευση μέσω των σύγχρονων επαγγελματιών πολιτικών και των κομμάτων εξουσίας στη χώρα, προάγοντας τα συμφέροντα των ολίγων ισχυρών, έχει απογοητεύσει σε μεγάλο βαθμό τους ανθρώπους.  Γι αυτό και υπάρχει «αποστράτευση» από την πολιτική- κομματική δράση, ακόμα και στους γόνους των «από κάτω» και έτσι υπάρχει και κρίση του κομματικού γενικότερα συστήματος και όχι μόνο των κομμάτων εξουσίας.. Γι αυτό οι πολίτες σε μια σειρά τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων ψήφισαν με τον τρόπο τους τον «κανένα».

Για να επιστρέψει, ιδίως ο νέος πολίτης, στα «κοινά», θα πρέπει να διαμορφωθεί ένα νέο είδος πολιτικής, που θα τον μετατρέψει από καταναλωτή των «κομματικών προγραμμάτων», σε συνδιαμορφωτή της. Που θα τον συγκινήσει και θα τον εμπνεύσει, που θα του επιτρέψει να βρει ένα σταθερό σημείο αναφοράς και να ονειρευτεί ξανά ένα καλύτερο κόσμο με ένα καινούργιο ελπιδοφόρο ξεκίνημα. Ένα ξεκίνημα με όσο το δυνατόν περισσότερους και ουσιαστικότερους θεσμούς άμεσης δημοκρατίας. Θεσμούς που δεν θα είναι μόνο μέσα, αλλά τρόπος ζωής και θα κινητοποιούν τους πολίτες για συμμετοχή. Που θα τους δίνουν τη δυνατότητα να αποφασίζουν για τις συνθήκες της ζωής τους, για την οικονομία τους, για το περιβάλλον και την υγεία τους, για τον πολιτισμό και την κοινωνία τους γενικότερα, χωρίς όλα αυτά να ελέγχονται από μια κεντρική εξουσία και ιεραρχία.

Ο ευνοϊκότερος χώρος για τη δημιουργία αυτής της νέας πολιτικής, είναι ο χώρος της τοπικής κοινωνίας(όπου ο καθένας ξέρει λίγο ως πολύ τον άλλο και μπορεί να του έχει εμπιστοσύνη ή όχι), του Δήμου και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Του Δήμου, που περιλαμβάνει την τοπική πόλη και τη γύρω από αυτήν ύπαιθρο. Εδώ είναι δυνατή η άρνηση του συγκεντρωτισμού και του γιγαντισμού που εκφράζει η σύγχρονη «πολιτεία» και το κεντρικό κράτος, καθώς και οι μηχανισμοί της Παγκοσμιοποίησης και των πολυεθνικών σήμερα.

Εδώ θα είναι πιο εύκολη η δημιουργία ενός συνειδητού μαζικού πολιτικού κινήματος με στόχους:

ü        τη στροφή προς την Τοπικοποίηση και τη σταδιακή υλοποίηση των θεσμών της, που θα δίνουν και λύσεις άμεσες στα θύματα της παγκοσμιοποίησης

ü        την εγκαθίδρυση, στο μεταβατικό στάδιο, συνελεύσεων κάθε είδους: γειτονειών-κοινοτικών-δημοτικών-θεματικών-στους τόπους εργασίας και εκπαίδευσης

ü        οικοκοινότητες και δίκτυα παραγωαναλωτών

ü        οικολογικά βιώσιμες δημοτικές μονάδες παραγωγής και διανομής(κύτταρα για δημοτικό τομέα οικονομίας)

ü        τοπικά συστήματα ανταλλαγών με εσωτερικό νόμισμα

ü      δράση άμεση και αγώνας στους υπάρχοντες τοπικούς κύρια πολιτικούς, συνδικαλιστικούς και κοινωνικούς θεσμούς για εφαρμογή της δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα

Μπορείτε να μας δώσετε ένα παράδειγμα του πώς θα λειτουργεί το σύστημα ομοσπονδιοποίησης του Ελληνικού κράτους, αν εφαρμοζόταν η τοπικοποίηση?

Οι Έλληνες ναυαγοί της ανάπτυξης, βιώνοντας με μεγαλύτερη ένταση αντιφάσεις που αφορούν όλες τις «αναπτυγμένες» κοινωνίες, θα μπορούσαν να επιλέξουν δρόμους για να αντιστρέψουν τα μειονεκτήματα που έχει η χώρα σαν «αδύνατος κρίκος», σε αντίστοιχα πλεονεκτήματα. Όλοι συμφωνούν ότι είμαστε ο αδύνατος κρίκος, επειδή έχει δημιουργηθεί-από το μέχρι τώρα σύστημα εξουσίας-ένα δυσκίνητο, συγκεντρωτικό και πελατειακό κράτος, στην υπηρεσία μιας ελίτ μόνο. Με τον «Καλλικράτη» γίνεται προσπάθεια να «αποκεντρωθεί» αυτό το είδος του κράτους(και όχι βέβαια να αναδειχθεί η Αυτοδιοίκηση, αφού δημιουργήθηκαν υπερδήμοι-κυβερνεία).

Το αναφερόμενο πιο πάνω κίνημα πολιτών θα πρέπει να αντιστρέψει την κατάσταση, δημιουργώντας Ριζοσπαστικές Κινήσεις Πολιτών. Με το χαρακτηριστικό της «δημοκρατίας εν δράσει» παρεμβαίνουν με αμεσοδημοκρατικό τρόπο σε τοπικό επίπεδο, με ένα πρόγραμμα τοπικής παρέμβασης στα καθημερινά κοινωνικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά προβλήματα. Η παρέμβαση αυτή δεν θα χαρακτηρίζεται μόνο από την αντίσταση στις πρακτικές διακυβέρνησης του κεντρικού και περιφερειακού κράτους, αλλά και από εναλλακτικές προτάσεις. Από προτάσεις για άμεσα υλοποιήσιμες δομές, που θα δίνουν λύσεις «εδώ και τώρα» και που μπορούν να λειτουργούν σαν παράδειγμα για εκτεταμένους κοινωνικούς πειραματισμούς, στους οποίους μπορεί να εμπλέκεται όλη η κοινωνία, γιατί θα αφορούν στο παρόν της καθώς και στο μέλλον των επερχόμενων γενιών. Αυτοί οι εκτεταμένοι κοινωνικοί πειραματισμοί(όπως π.χ. ο συμμετοχικός προϋπολογισμός-προγραμματισμός) θα μπορέσουν να πάρουν την τελική τους μορφή, όταν μια τέτοια Κίνηση ψηφισθεί και αναλάβει τον δήμο ή την περιφέρεια.
Αν τώρα πολλές τέτοιες πολιτικές κινήσεις, που έχουν σαν βασικό γνώρισμα την άμεση δημοκρατία και λίγο ως πολύ το ίδιο πρόγραμμα παρέμβασης για την κοινωνία και το περιβάλλον, βρεθούν και συνδεθούν στη συνέχεια με ομοσπονδιακή μορφή(καλό θα είναι να πάρουν και κοινή ονομασία, για να δίνουν κοινό μήνυμα), μπορούν να δημιουργήσουν στην ουσία, σε περιφερειακό ή και εθνικό επίπεδο, μια καινούργια κοινωνική και πολιτική δομή. Ο στόχος μιας τέτοιας κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης θα είναι η συμμετοχή των πολιτών σε όλα τα επίπεδα της δημοτικής, περιφερειακής και εθνικής δημόσιας σφαίρας, εγκαθιστώντας σε όλους τους χώρους συνελεύσεις άμεσης δημοκρατίας. Μέσα από αυτή τη συμμετοχή θα είναι δυνατή η μετατροπή του πολίτη σε  διαμορφωτή οικονομικού, κοινωνικού, περιβαλλοντικού και πολιτικού προγράμματος ικανού να εξασφαλίσει πλειοψηφίες. Έτσι στην ουσία θα μπορέσει να επιτευχθεί και η ομοσπονδιοποίηση των δήμων σε περιφέρειες και στη συνέχεια η συνομοσπονδία των περιφερειών της ελληνικής επικράτειας.

Και μια παρατήρηση: Οι περιφέρειες μπορεί να μην είναι τελικά αυτές του Καλλικράτη. Θα πρέπει οι περιφέρειες να πάρουν τη μορφή της "Βιοπεριφέρειας". Δηλαδή μιας περιφέρειας που εξασφαλίζει την αρμονική ενότητα ενός τόπου (φυσικού οικοσυστήματος), της κοινότητας των ανθρώπων που τον κατοικούν και του συνόλου των παραγωγικών τους δραστηριοτήτων. Η εγγύτητα θα είναι καθοριστική στην διαχείρηση των εισροών και των εκροών των παραγωγικών μονάδων, των ανταλλαγών μεταξύ τους, όπως και με τους καταναλωτές. Όσον αφορά στην οικονομία της θα πρόκειται για μια οικονομία εγγύτητας.
Επίσης δεν αγνοούμε την αδυναμία να προβλέψουμε από πριν τις μορφές και τους θεσμούς τους οποίους μπορεί να γεννήσει η εκπληκτική θεσμίζουσα δραστηριότητα μιας κοινωνίας σε αναβρασμό και σε στάδιο μετάβασης.

Θα μπορούσε για παράδειγμα να δημιουργήσει τους παρακάτω θεσμούς:

1.Πολιτική άμεση δημοκρατια:

Ø       συνελεύσεις πολιτών σε επίπεδο τοπικό(κοινοτικές-δημοτικές)

Ø       συνελεύσεις εντολοδόχων(ανακλητών-εκ περιτροπής) σε περιφερειακό και οσπονδιακό επίπεδο

Ø       κοινότητες (γεωγραφικές ή γειτονιές πόλεων) π.χ. συνελεύσεις 250-1000 κατοίκων, δημος μέχρι 50.000 κατοίκων συνέλευση 200 εντολοδόχων(1 εντολοδόχος ανά 250 κατοίκους), περφέρεια μέχρι 1.000.000 με συνέλευση 200 εντολοδόχων(1/5000), ομοσπονδία μέχρι 10.000.000 με συνέλευση 200 εντολοδόχων(1/δήμο).

Ø       Αποφάσεις στη βάση δημοκρατικού ορθολογισμού(απαρτίες, ειδικές απαρτίες, πλειοψηφίες, ειδικές πλειοψηφίες κ.λ.π

2) Οικονομική δημοκρατία:

Ø       Κοινοκτημοσύνη-δημοτική ιδιοκτησία, συλλογικός έλεγχος

Ø        Αχρήματη ικανοποίηση βασικών-βιοτικών αναγκών(τροφή,στέγη,υγεία-περιβάλλον, εκπαίδευση) με ένα μίνιμουμ εργασίας, ελευθερία επιλογης για τις μη βασικές ανάγκες με επιπλέον εργασία και „τεχνητή“ αγορά μέσω „κουπονιών“.

Ø       Αυτοδυναμία του δήμου(όχι οπωσδήποτε αυτάρκεια αλλά στήριξη κύρια στους δημοτικούς πόρους-ανταλλαγή μεταξύ αυτοδύναμων δήμων- συνομοσπονδιακή κατανομή αγαθών-υπηρεσιών κ.λ.π)

Ø       Δημοκρατικός σχεδιασμός παραγωγής-κατανομής μέσω συνεχούς ανατροφοδότησης πληροφοριών μεταξύ δημοτικών συνελεύσεων-συνελεύσεων χώρων εργασίας.

Ø        Συνομοσπονδιακά πλάνα για τομέα βασικών-δημοτικά πλάνα για τομέα μη βασικών κ.λ.π

3) Κοινωνική δημοκρατία:

Ø        Αυτοδιεύθυνση στους χώρους εργασίας, νοικοκυριού, εκπαίδευσης, πολιτισμού.

Ø        Ισοκατανομή ελεύθερου χρόνου

Ø         Ενσωμάτωση του νοικοκυριού στις βασικές ανάγκες κ.λ.π.

Ø        Οικοκοινότητες με τη μορφή διευρυμένης οικογένειας

4) Οικολογική δημοκρατία:

θα εξαρτηθεί από την ατομική-συλλογική οικολογική συνείδηση των πολιτών.

Ø       Η μη κυριαρχία των αγορών, ο αντικαταναλωτισμός, η χειραφετιτική παιδεία, η αντιιεραρχία και ο τοπικιτιστικός χαρακτήρας πόρων-ανταλλαγών εχέγγυα για ισορροποιημένη ένταξη της κοινωνίας στη Βιόσφαιρα και το περιβάλλον.

Ø       Χρήση ανανεώσιμων πόρων ανάλογα με ρυθμούς ανανέωσής τους-μη ανανεώσιμων ανάλογα με ρυθμό υποκατάστασής τους από ανανεώσιμους-επανάκτηση-επαναχρησιμοποίηση.

 σεβασμός στη βιοποικιλότητα.

Ερμηνεία της λέξης "αξιοκρατία"

Στο πρώτο λεξικό που έπιασα στα χέρια μου, στην λέξη "Αξιοκρατία" έχει την εξής ερμηνεία.

Αξιοκρατία, η (ουσ.): η επιβολή και η επικράτηση σε μία κοινωνία μεθόδων αξιοκρατικών || η κατανομη αμοιβών και αξιωμάτων σύμφωνα με την αξία του καθενός. 

Αυτό δηλαδή που αποτελεί πάγια πολιτική του Δήμου μας, επί Βερώνη, Μέγα κτλ κτλ....

Να γιατί τόσος ντόρος με την πλαστική σακούλα!!

Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί έχει φαγωθεί ο Δημοτικός Σύμβουλος με την κατάργηση της πλαστικής σακούλας!

Τώρα εξηγείται γιατί εδώ και περίπου δύο μήνες πασχίζει να μας πείσει ότι ο κίνδυνος για την Μύκονο είναι η πλαστική σακούλα, λες και δεν ζει εδω, αλλά αλλού!

Την απάντηση την έδωσε "ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΑΓΑΠΗΣΕ ΤΟ ΝΗΣΙ.........." (έτσι υπογράφει) δημοσιεύοντας κάποιες φωτογραφίες που δείχνουν το χτίσιμο νέου κτιρίου και την τοποθέτηση πέργολας στην παραλία του Ορνού, δίπλα στο κτίριο του εστιατορίου "Ιθάκη". Δεν τις δημοσιεύω εδώ. Μπείτε στο zoomyk.blogspot.com να τις δείτε αν ενδιαφέρεστε.

Όμως, κατά την γνώμη μου, ο πραγματικός κίνδυνος για το καλό του τόπου, η αληθινή απειλή, οι πραγματικοί μολυντές δεν είναι οι σακούλες, αλλά είναι εκείνοι που με όμορφα λόγια - και μόνο λόγια - προσπαθούν να μας πείσουν για τις αγαθές προθέσεις τους, ενώ την ίδια στιγμή με τις πράξεις τους βλάπτουν τον τόπο!

Από όμορφα λόγια έχουμε χορτάσει εδώ και καιρό! Οι πράξεις που είναι?

Και τώρα που τα βλέπουμε όλα αυτά, καταλαβαίνουμε γιατί άνθρωποι που φέρονται να νοιάζονται για το καλό του τόπου ξαφνικά τους βλέπουμε να κατεβαίνουν υποψήφιοι με τον συνδυασμό της συμπολίτευσης.

Διότι, όπως είπα και προεκλογικά, αν το νέο αίμα που μπήκε στον συνδυασμό του Δημάρχου είχε καθαρές βλέψεις για τον τόπο και τον ενδιέφερε το καλό του, εξ αρχής δεν θα επέλεγε αυτόν τον συνδυασμό! Και ο νοών νοείτο!

Από αυτές τις πρακτικές, της αυθαιρεσίας και της διαπλοκής με το σύστημα εξουσίας διεφθαρμένων πολιτικών, οφείλει να προστατευθεί η Μύκονος, όχι από την πλαστική σακούλα.  Τέτοιου είδους πρακτικές είναι που προκαλούν πραγματική καταστροφή στο νησί μας

Για αυτό λοιπόν, τι θα λέγατε να εφαρμοστεί ο νόμος περί δόμησης στις παραλίες?

Ή μάλλον για να το πω αλλιώς ώστε να γίνει κατανοητό μετά από από τόση επανάληψη περί κατάργησης, τι θα λέγατε να καταργηθεί η αυθαίρετη δόμηση στις παραλίες, έτσι για να ασχοληθούμε και με καμία πραγματική απειλή για τον τόπο μας!

Σύγχυση ρόλων ή κάτι άλλο???

Είναι δυνατόν να εκλέγεσαι Δημοτικός Σύμβουλος με την παράταξη της πλειοψηφίας και να ενεργείς σαν απεγνωσμένος Δημότης που θέλει να ακουσθεί η φωνή του και δεν βρίσκει ανταπόκριση? Είναι δυνατόν η παράταξή σου να διοικεί τον Δήμο κι εσύ να μαζεύεις υπογραφές για να φέρεις ένα θέμα προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο??

Γιατί χρειάζεσαι τις υπογραφές των Δημοτών για να συζητηθεί η πρότασή σου στο Δημοτικό Συμβούλιο και δεν το εισηγείσαι στον Συνδυασμό σου που διοικεί τον Δήμο ή έστω στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου που είναι μέλος της παράταξής σου?? 

Γιατί, ενώ τα πράγματα είναι τόσο πλεονεκτικά για εσένα, συμπεριφέρεσαι με τρόπο που θα αντιστοιχούσε σε Δημότη που όλες του οι προσπάθειες να λυθεί ένα ζήτημα πέφτουν στο κενό??

Γιατί ενώ τα πράγματα είναι εύκολα για εσένα, εσύ τα κάνεις δύσκολα??

Σαν να ξυπνήσει ο κ. Σαλάχας μία μέρα και να αρχίσει να μαζεύει υπογραφές για να συζητηθεί μία πρότασή του στο Δημοτικό Συμβούλιο! Είναι ποτέ δυνατόν??? Αφού είναι μέλος Συνδυασμού, είναι Δημοτικός Σύμβουλος κι έχει το θεσμικό δικαίωμα να φέρνει προτάσεις κατευθείαν προς συζήτηση στο Δ.Σ., γιατί να περιμένει να μαζέψει 25 υπογραφές πρώτα???

Επιπλέον, η Μύκονος έχει τόσα σοβαρά προβλήματα ρύπανσης, υποβάθμισης και καταστροφής του φυσικού της περιβάλλοντος, ώστε αν κάναμε μία λίστα με αυτά, η πλαστική σακούλα θα ήταν πολύ κάτω στην λίστα. Γιατί να επιλέξει κανείς να ασχοληθεί με αυτό το πρόβλημα, αν είναι πράγματι περιβαλλονιτκά ευαισθητοποιημένος και γιατί να επιλέξει την μέθοδο συλλογής υπογραφών αντί να φέρει ως Δημοτικός Σύμβουλος την πρόταση στο Δ.Σ. του Δήμου και να πάρει και την αναγνώριση ότι έκανε μια καλή κίνηση???

Δεν σας φαίνεται περίεργο όλο αυτό?? Δηλαδή όλος ο αγώνας του συγκεκριμένου Δημοτικού Συμβούλου να εκλεχθεί και να υπερασπιστεί το καλό της Μυκόνου, ήταν για να μαζέψει υπογραφές για να καταφέρει να συζητηθεί η πρότασή του για απαγόρευση της πλαστικής σακούλας, ενώ βρίκσεται σε θέση ισχύος κι έχει όλο τον θεσμικό μηχανισμό στην διάθεσή του???

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα δεν μου φαίνονται καθόλου λογικά όλα αυτά...

Ποιούς δεν ψηφίζουμε στις εκλογές - Μια πρόχειρη λίστα

1. Δεν ψηφίζουμε αυτόν που μας τάζει λαγούς και πετραχήλια, διότι μετά το τέλος των εκλογών και κορόιδο μας πιάνει και αυτό που μας έταξε δεν κάνει!

2. Δεν ψηφίζουμε αυτόν που μας ρίχνει μπετό, γιατί αν έριχνε το μπετό στον κεντρικό δρόμο, και εμείς θα είχαμε καλύτερο δρόμο και όλοι οι Μυκονιάτες και όλοι οι τουρίστες που σκοτωνόνται συνέχεια.

3. Δεν ψηφίζουμε αυτόν που μας χαιρετάει καμιά δεκαριά φορες όπου μας βρει, μόνο και μόνο επειδή μας χαιρετάει και νομίζουμε ότι μας έχει και εκτίμηση, ενώ έχει εκτίμηση στην ψήφο μας.

4. Δεν ψηφίζουμε αυτόν που είναι μπλεγμένος, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, σε σκάνδαλα απώλειας δημοσίου χρήματος αξίας εκατομμυρίων ευρώ.

5. Δεν ψηφίζουμε αυτούς που επί πολλά συναπτά έτη αδιαφορουν για τα συνεχώς διογκούμενα προβλήματα του νησιού, των επιχειρηματιών και των κατοίκων και τα οποία αποδεδειγμένα αδυνατούν να επιλύσουν!

Η πλασική σακούλα πρόφαση για να μην ασχοληθούμε με τα σοβαρά προβλήματα της Μυκόνου?

Πολύς ντόρος έχει γίνει γύρω από την χρήση ή όχι της πλαστικής σακκούλας το τελευταίο διάστημα!

Αντιμετωπίζεται δε το ζήτημα αυτό, από εκείνους που το ξεκίνησαν, σαν να αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου...λες και αυτό αποτελεί το κορυφαίο πρόβλημα της Μυκόνου και των Μυκονιατών!

Θα δανειστώ τον σχολιασμό του Αριστείδη Ρωμανού, το οποίο θεωρώ πολύ εύστοχο!

"Αφού η Μύκονος δεν θέλει να απαλλαγεί από τους άλλους σοβαρούς ρυπαντές που καλύπτονται από ισχυρούς οικονομικο-διοικητικο-δικαστικο-πολιτικούς προστάτες, τουλάχιστον ας απαλλαγεί από τις πλαστικές σακκούλες.Μπορεί να ακολουθήσουν οι πλαστικές καρέκλες! Είναι ίσως μια καλή αρχή."

Μην με παρεξηγείτε, δεν είμαι υπέρμαχος της πλαστικής σακούλας. Κάθε άλλο! Θεωρώ ότι είναι μία σοβαρή πηγή μόλυνσης του περιβάλλοντος, ωστόσο θεωρώ ότι υπάρχουν πολύ σοβαρότερα θέματα που σχετίζονται με το περιβάλλον, την καθαριότητα και τον πολιτισμό τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Αυτό που με προβληματίζει δεν είναι η προώθηση αυτής καθεαυτής της ιδέας για κατάργηση της πλαστικής σακούλας, αλλά ο τρόπος με τον οποίο προωθείται και από τους ανθρώπους από τους οποίους προωθείται.

Όλη αυτή η μανιώδης προσπάθεια για την κατάργηση της πλαστικής σακούλας, μου θυμίζει τις κρατικές διαφημίσεις εναντίον του καπνίσματος και την κατάργηση του καπνίσματος στους κλειστούς χώρους!

Ναι σύμφωνοι, το κάπνισμα και η πλαστική σακούλα δεν κάνουν καλό, αλλά η μείωση μισθών και συντάξεων θα στείλει περισσότερους στην αυτοκτονία από ότι το κάπνισμα και το κάψιμο των σκουπιδιών προκαλεί πολύ μεγαλύτερη μόλυνση στο περιβάλλον μας, στον αέρα που αναπνέουμε, στο νερό που χρησιμοποιούμε στα σπίτια μας, στα τρόφιμα που τρώμε από την γη μας και στα ζώα που τρώμε που προηγουμένως έχουν τραφεί με τροφές μολυσμένες από τον δηλητηριασμένο αέρα και το νερό, από ότι θα μπορούσαν μαζί εκατοντάδες τόνοι πλαστικών σακουλών.

Οπότε δεν νομίζω ότι μπορεί να μας πείσει κανένας, ότι αυτοί που συντηρούν στην κορυφή της επικαιρότητας την κουβέντα  για την πλαστική σακούλα, ενδιαφέρονται πράγματι για το περιβάλλον ή για την υγεία μας!

Δεν γνωρίζω αν ο ντόρος γύρω από την πλαστική σακούλα αποσκοπεί στο να μας αποπροσανατολίσουν από τα πραγματικά σημαντικά ζητήματα που θα έπρεπε να απασχολούν τους Μυκονιάτες και δη τους Δημοτικούς Συμβούλους, ή θέλουν με αυτόν τον τρόπο να καλύψουν την αδυναμία τους να επιλύσουν τα σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα που μας απασχολούν όλους.

Πάντως ότι κι από τα δύο συμβαίνει, θα συνιστούσα, να καθίσουν και να μελετήσουν πώς μπορούν να καταφέρουν να λειτουργήσει αποδοτικά η ανακύκλωση στην Μύκονο και ταυτόχρονα να φροντίσουν να μην ξανακαεί ποτέ σκουπίδι στην Μύκονο!

Ισως αν έβαζαν την ενέργεια τους στα ουσιώδη ζητήματα να παρουσιαζόταν πρόοδος στην επίλυσή τους!!!

Ένα δύσμοιρο νησί - μερος 2ο

συνέχεια από το 1ο μέρος.

"Αυτός λοιπόν ο ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ έκατσε απέναντι στην εξουσία για 4 χρόνια και την πολέμισε ‘θεμιτώς’ σε ότι απόφαση θα έκανε κακό στους συμπατριώτες του.Λίγο πρίν τις καινούργιες εκλογές αυτός ο τρελός ανακάλυψε μαζί με κάποιους που ήταν στους από εκεί οτί τα λεφτά που έδιναν οι δημότες δεν κατέληγαν στα δημοτικά ταμεία  αλλά σε τσέπες ορισμένων.Η υπόθεση φούσκωσε σαν ποτάμι και όλοι στο νησί μιλούσαν με αηδία για τους κυβερνώντες και τα τσιράκια τους.Μ’ αυτά και μ’ αυτά πέρασε ο καιρός και έφτασε πάλι η στιγμή της αναμέτρησης του τρελού ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗ  με την εξουσία.Όλα φαινόντουσαν εύκολα και όλοι έλεγαν ότι επιτέλους έφτασε η ώρα να πάνε οι διεφθαρμένοι σπίτια τους. Αλλά δυστυχώς κανείς τους δεν γνώριζε ότι μια διεφθαρμένη εξουσία δεν φεύγει εύκολα.Άνοιξαν λοιπόν οι κυβερνώντες τα ταμεία του Δήμου και το χρήμα έρρεε άφθονο προς όλες τις κατευθύνσεις.  Ρεμούλες,διευκολύνσεις,προσλήψεις,χτισίματα,ασφαλτοστρώσεις και δεν ξέρω τι άλλο χρησιμοποιήθηκαν για να μην χαθεί η εξουσία.Όχι για την συνέχιση της μάσας αλλά κατά κύριο λόγο για το ξεσκέπασμα του μεγέθους της απάτης που είχε λάβει χώρα τόσα χρόνια. Έφθασε λοιπόν η ώρα των εκλογών και το βράδυ διαπιστώθηκε ότι πράγματι είχαν ξοδέψει πολλά διότι το αποτέλεσμα, αυτό έδείχνε.Υπήρχε όμως και η επαναληπτική εκλογή και με τα μηνύματα που έπαιρνε ο τρελός ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ έβλεπε να έρχεται η δικαίωση των αγώνων.Η κυβέρνηση θα έχανε πανηγυρικά τα μηνύματα όμως αυτά τα έπαιρνε και ο δοτός κυβερνήτης με αποτέλεσμα να τον αφυπνίσει και να χρησιμοποιήσει  το τελευταίο του όπλο.Και ποιο θα ήταν αυτό;                                                                                                          Μα τι άλλο ένα φαινόμενο που ταλαιπωρεί το έθνος χιλιάδες χρόνια,την ΠΡΟΔΟΣΙΑ . Έπιασε λοιπόν έναν δημότη ο οποίος είχε αρκετούς ψήφους προσωπικούς και τον έχρισε ΕΦΙΑΛΤΗ με σκοπό να χτυπήσει από την πίσω πόρτα την κατάλληλη στιγμή.’Ετσι και έγινε με την βοήθεια αυτού του εφιάλτη ενός νησιώτη ο οποίος πρωτοστατούσε στο να κατηγορεί τη σάπια κυβέρνηση και τάζοντας και εγώ δεν ξέρω τι, κέρδισε την αναμέτρηση πάλι για μια χούφτα ψήφους.Μετά το αποτέλεσμα ο τρελός και η παρέα του στεναχωρήθηκαν,απελπίστηκαν αλλά ξαναπήραν τα πάνω τους με τον πύρινο λόγο του ηγέτη τους ο οποίος ορκίστηκε οτί θα συνεχίσει τον αγώνα για να ξημερώσει στο νησί αυτό.   Και κάπου εδώ τελειώνει το παραμύθι και παρακαλώ οποιαδήποτε ταύτιση με γεγονότα,πρόσωπα και πράγματα δεν πρέπει να γίνει διότι άλλωστε διαφθορά, δολοπλοκίες, απάτες και εφιάλτες υπάρχουν παντού.Στο χέρι των κατοίκων του νησιού είναι πλέον,σε μερικά χρόνια που θα γίνει πάλι η αναμέτρηση να τους δώσουν κλωτσιά από την εξουσία και να ξημερώσει επιτέλους.                                                                                      Έως τότε κουράγιο και ο Θεός βοηθός…

Σάντσο, ο φίλος του Δον Κιχώτη"

Ένα δύσμοιρο νησί - μερος 1ο

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Mykonensis.blogspot.com: Το παρόν κείμενο εστάλη στο email του blog και το δημοσιέυω σε 2 μέρη καθώς είναι αρκετά μεγάλο.

"Μια φορά και έναν καιρό σε κάποιο μέρος του πλανήτη υπήρχε ένα μικρό νησάκι φτωχικό αλλά αξιοπρεπές.Οι κάτοικοι του αγνοί και φιλόξενοι σε όποιον έκανε το μεγάλο ταξίδι για να έρθει στο νησάκι αυτό.Όλα πήγαιναν καλά έως ότου μια μέρα άρχισε η αύξηση των επισκεπτών.Θες για την γραφικότητα του,θες για κάτι αρχαία μνημεία που υπήρχαν σε άλλο γειτονικό νησί,θες η αγνότητα των κατοίκων,θες η καθαριότητα που τράβηξε την προσσοχή της τότε υψηλής κοινωνίας.Τι βασιλιάδες,τι πολιτικοί,τι ηθοποιοί έβρισκαν καταφύγιο σε αυτόν τον επίγειο παράδεισο.                                                                                        Και  έτσι άρχισαν όλα!Οι κοσμικοί τράβηξαν τα τότε μέσα ενημέρωσης,τα οποία με την σειρά τους έφεραν τους περίεργους που ήθελαν να δούν όλους τους επώνυμους και να πάρουν λίγη από την λάμψη τους.                                                                                                  Σιγά-σιγά επιτήδειοι επιχειρηματίες άρχισαν την δημιουργία καταστημάτων όλων των ειδών από boutique έως κοσμικές ταβέρνες.Τα μπαρ ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια στο νησί αυτό.Οι νησιώτες χάρηκαν και θεώρησαν το νησάκι τους ευλογημένο από τον θεό και ήταν λογικό.Από την απόλυτη φτώχεια,στην άνεση και αργότερα στην αποθησαύρωση με αποτέλεσμα όλοι να γίνονται σιγά-σιγά επιχειρηματίες.Το βαρκάκι με τα κουπιά έγινε ταχύπλοο,τα γαιδουράκια που κουβαλούσαν λαχανικά και είδη από το μποστάνι έγιναν θηριώδη ημιφορτηγά πολλών ίππων.Τα καρότσια έγιναν μηχανάκια και ούτω καθ’εξής.Όλα λοιπόν πήγαιναν καλά αλλά δεν υπολόγιζαν την παράμετρο  ΆΝΘΡΩΠΟΣ’.                                                    Οι νησιώτες από απλοί άνθρωποι έγιναν άπληστα θηρία έτοιμα να ξεσκίσουν σάρκες για το χρήμα και έτσι άρχισαν τα παρατράγουδα.Καθώς  με την έλευση των διαφόρων που ήρθαν στο νησί κατέφτασαν και τα παράνομα στοιχεία.Οι τελευταίοι ρίζωσαν καλά στο νησί και το γέμισαν με ρουφιάνους,ναρκωτικά,ανθρώπους της νύχτας αλλά το κυριότερο μπόλιασαν τους αγνούς ανθρώπους κατοίκους του νησιού με την διαφθορά, την αγένεια,την δολοπλοκία ,την απάτη.                                                                                                                               Κατά μία άποψη ο επίγειος αυτός  παράδεισος  έγινε τόπος για ξεπούλημα χρήματος, για επιχειρήσεις που άνοιγαν με σκοπό να καλύψουν κάτι <άλλο> ή για να πουλήσουν με κάλυψη κάτι παράνομο.Η κατρακύλα με λίγα λόγια δεν είχε σταματημό.Η σαπίλα ήταν τόσο απροκάλυπτη που όλες οι συναλλαγές γίνονταν σχεδόν δημόσια καθώς είχαν και την συμμετοχή των κυβερνώντων.Αυτοί οι κυβερνώντες λοιπόν έφτασαν στο σημείο να γίνουν διοικούντες της σαπίλας και της διαφθοράς.Άλλωστε παγκοσμίως είχε αρχίσει να κυβερνά το χρήμα με αποτέλεσμα την δολιότητα.Αυτό λοιπόν κράτησε στο δύσμοιρο νησάκι πολλά χρόνια.Οι αδικίες όμως είχαν αρχίσει να παίρνουν  τεράστιες διαστάσεις με αποτέλεσμα την αφύπνιση του κόσμου που άρχισε να μιλάει ψιθυριστά μεταξύ του για το <που θα πάει> ή <φτάνει πια> κ.α.Κάποια λοιπόν μέρα κάποιος που είχε ξεκαθαρίσει  την θέση του αποφάσισε να επαναφέρει τα δίκαια.Άρχισε λοιπόν τις προσπάθειες και κατάφερε να συγκεντρώσει 30 άτομα τα οποία σαν και αυτόν δεν φοβήθηκαν(παρ’όλες τις απειλές και τους εκβιασμούς) και εκτέθηκαν μαζί του με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης.Έγιναν λοιπόν εκλογές αλλά τα πλοκάμια της εξουσίας ήταν τόσο γερά βεντουζαρισμένα πάνω στην προεδρική καρέκλα με αποτέλεσμα η επί πολλά χρόνια(θαρρώ 16) εξουσία κατάφερε με περίεργο τρόπο και παρέμεινε για άλλα 4 χρόνια.                                                                                 Η παρέα του τρέλου ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗ έχασε για μια χούφτα ψήφους.Το παρήγορο από την όλη υπόθεση ήταν οτί οι μισοί κάτοικοι φώναξαν ‘ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ’."

Η συνέχεια στο 2ο μέρος

Οι νέες φωνές της Μυκόνου στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου

Κωνταντίνος Κουκάς και Βασίλης Μαργάρας. Δύο νέα και άξια παιδιά, μορφωμένα και με πολύ καλές σπουδές, θα εκπροσωπήσουν τα συμφέροντα της Μυκόνου στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου!

Αυτό που θέλουμε από τα νέα αυτά παιδιά, είναι να αγωνιτούν για τα συμφέροντα της Μυκόνου, να έχουν καλή συνεργασία με την Δημοτική Αρχή και φυσικά να μας ενημέρωνουν κι εμάς τακτικά με ανακοινώσεις και Δελτία Τύπου για τις ενέργειες τους και τα αποτέλεσματά τους για να μπορούμε να τους κρίνουμε!

Επίσης, καλό θα ήταν να μας καλέσουν στο εγγύς μέλλον και να μας εξηγήσουν, ποιός είναι ο ρόλος της Περιφέρειας, πώς επηρεάζει την διοίκηση του νησιού μας και φυσικά ποιός είναι ο δικός τους ρόλος!!

Καλή επιτυχία στο έργο σας!!

       Κωνσταντίνος Κουκάς, Δικηγόρος     Βασίλης Μαργάρας, Δρ.Ευρ/κών Σπουδών   

ΣΤΑΥΡΟΙ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗΣ Περιφερειακών Εκλογών της 7ης Νοεμβρίου 2010

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ / ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΜΕΛΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ	ΑΡΙΘΜΟΣ ΨΗΦΩΝ
ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ	512
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ ΕΥΘΑΛΙΑ (ΛΙΛΑ) του ΗΛΙΑ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΣΙΓΑΛΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
ΓΑΡΥΦΑΛΛΟΥ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ	360
ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ	23
ΣΙΜΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ	26
-
ΝΟΤΙΟ ΑΙΓΑΙΟ Αρχιπέλαγος ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ	1134
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΜΑΧΑΙΡΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΥ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΠΟΥΣΣΑΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΜΑΡΓΑΡΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ	765
ΜΙΧΑΛΑΡΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΔΙΑΜΑΝΤΗ	118
ΣΑΜΙΩΤΑΚΗ ΙΩΑΝΝΑ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ	153
-
ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ	310
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΣΥΡΜΑΛΕΝΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΧΡΥΣΑΦΙΔΗΣ ΠΑΥΛΟΣ του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ
ΘΕΟΧΑΡΗ ΑΝΔΡΙΑΝΝΗ του ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ	144
ΣΤΑΥΡΑΚΗ - ΑΘΥΜΑΡΙΤΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΒΙΚΥ) του ΓΕΩΡΓΙΟΥ	105
-
Οικολογικός Άνεμος	188
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΠΕΡΙΚΛΗ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΕΥΘΥΜΙΑΤΟΥ - ΚΑΡΥΣΤΙΝΑΙΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
ΑΣΗΜΟΜΥΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ	83
ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΓΙΟΛΑΝΤΑ) του ΠΕΤΡΟΥ	22
ΜΕΡΤΙΡΗ ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ του ΦΩΤΟ	2
-
ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΓΙΑ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ	2489
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του ΑΝΔΡΕΑ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΔΑΔΑΟΣ ΜΑΡΚΟΣ του ΑΝΤΩΝΙΟΥ
ΚΟΝΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ	197
ΚΟΝΤΟΥ - ΜΠΟΥΡΓΙΑ ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ	396
ΚΟΥΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ	1708