Το "Μολων Λαβε" του Γιωργη Μαυρομιχαλη στον Ιμπραημ

Ιουνιος του 1826. Ο Ιμπραημ με τις νίκες που πετυχαίνει απειλεί να καταπνίξει ολοκληρωτικα την επανάσταση. Τωρα στρέφεται στο απόρθητο φρούριο της Μανης όπου και στέλνει τελεσίγραφο στον επι κεφαλης των Μανιατων, Γιωργη Μαυρομιχαλη, ζητώντας του

Να παραδοθή αμαχητί, άλλως θα την περάση όλη από το σπαθί του και δεν θ' αφήση «μήτε ίχνος οσπιτίου...» Ακολουθει το νέο ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ του Γιωργάκη Μαυρομιχάλη προς τον Ιμπραήμ, ο οποίος σαν άλλος Λεωνιδας του απαντά:<<Ελάβομεν το γράμμα σου, εις το οποίον είδωμεν να μας φοβερίζεις ότι αν δεν σου προσφέρομεν την υποταγήν μας θέλεις εξολοθρεύσεις τους Μανιάτες και την Μάνην. Διά τούτο και ημείς σε περιμένομεν με όσας δυνάμεις θελήσεις>>. Στις μάχες που θα ακολουθήσουν, στην Βεργα 22-24 Ιουνίου, στον Διρο και στον Πολυαραβο ο Ιμπραημ θα ηττηθει κατα κράτος απο τους Μανιατες και τις Μανιατισσες, χάνοντας περίπου τα 2/3 των στρατευμάτων του. Η φλόγα της επανάστασης θα διατηρηθεί ζωντανή μέχρι την τελική επικράτηση.

Οταν οι Ελληνες είχαν αξιοπρέπεια...

Προειδοποίησις εις τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς,

εκ μέρους του φιλογενούς αρχιστρατήγου των Σπαρτιατικών στρατευμάτων Πέτρου Μαυρομιχάλη καιτης Μεσσηνιακής Συγκλήτου.

Ο ανυπόφορος ζυγός της Οθωμανικής τυραννίας εις το διάστημα ενόςκαι απέκεινα αιώνος, κατήντησεν εις μίαν ακμήν, ώστε να μην μείνηάλλο εις τους δυστυχείς Πελοποννησίους Γραικούς, ει μη μόνον πνοήκαι αυτή δια να ωθή κυρίως τους εγκαρδίους των αναστεναγμούς.Εις τοιαύτην όντες κατάστασιν στερημένοι από όλα τα δίκαιά μας,με μίαν γνώμην ομοφώνως απεφασίσαμεν να λάβωμεν τα άρματα, και ναορμήσωμεν κατά των τυράννων. Πάσα προς αλλήλους μας φατρία καιδιχόνοια, ως καρποί της τυραννίας απερρίφθησαν εις τον βυθόν τηςλήθης, και άπαντες πνέομεν πνοήν ελευθερίας.Αι χείρες ημών αι δεδεμέναι μέχρι του νυν από τας σιδηράς αλύσσους της βαρβαρικής τυραννίας, ελύθησαν ήδη, και υψώθηκαν μεγαλοψύχως και έλαβον τα όπλα προς μηδενισμόν της βδελυράς τυραννίας.Οι πόδες ημών οι περιπατούντες εν νυκτί και ημέρα εις ταςεναγκαρεύσεις τας ασπλάγχνους τρέχουν εις απόκτησιν των δικαιωμάτωνμας. Η κεφαλή μας η κλίνουσα τον αυχένα υπό τον ζυγόν τον απετίναξεκαι άλλο δεν φρονεί, ει μη την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ.Η γλώσσα μας η αδυνατούσα εις το να προφέρη λόγον, εκτός τωνανωφελών παρακλήσεων, προς εξιλέωσιν των βαρβάρων τυράννων, τώρα μεγαλοφώνως φωνάζει και κάμνει να αντηχή ο αήρ το γλυκύτατον όνοματης Ελευθερίας.Εν ενί λόγω απεφασίσαμεν, ή να ελευθερωθώμεν, ή να αποθάνωμεν.Τούτου ένεκεν προσκαλούμεν επιπόνως την συνδρομήν και βοήθειαν όλων των εξευγενισμένων Ευρωπαίων γενών, ώστε να δυνηθώμεν να φθάσωμενταχύτερον εις τον Ιερόν και δίκαιον σκοπόν μας και να λάβωμεν τα δίκαιά μας.Να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον Ελληνικόν γένος μας. Δικαίω τω λόγω η μήτηρ μας Ελλάς, εκ της οποίας και υμείς εφωτίσθητε,απαιτεί ως εν τάχει την φιλάνθρωπον συνδρομήν σας, και ευέλπιδες,ότι θέλει αξιωθώμεν, και ημείς θέλομεν σας ομολογή άκραν υποχρέωσιν,και εν καιρώ θέλομεν δείξη πραγματικώς την υπέρ της συνδρομής σαςευγνωμοσύνην μας. 

1821 Μαρτίου 23 εν Καλαμάτα 

Εκ του Σπαρτιατικού Στρατοπέδου Πέτρος Μαυρομιχάλης,αρχιστράτηγος του Σπαρτιατικού και Μεσσηνιακού στρατού.

Πηγή: http://kapodistrias1821.blogspot.gr/2009/03/patriottismo.html

Σημείωση Mykonensis: Παρακαλω όπως συγκρινατε την έκκληση του Μαυρομιχαλη προς τους ευρωπαϊκούς λαούς, για αλληλεγγύη στον αγώνα του γένους για ελευθερία, σε σχέση με την απόλυτη δουλικοτητα των σημερινών πολιτικών, που δεν τίποτε λιγότερο παρά τα όργανα για την νόμιμη επιβολή των σχεδίων που έχουν για την Ελλάδα οι επιχειρηματικές και τραπεζικές ελίτ. 

Ποιος στ' αλήθεια σκότωσε τον Καποδίστρια;;;;

Του Σπύρου Χατζαρα
http://kapodistrias1821.blogspot.gr/2008/10/blog-post.html

Η Μεγάλη Ελλάδα

Το σχέδιο του Καποδίστρια που έχει εκφραστεί στο υπόμνημά τους προς τις Μεγάλες Δυνάμεις ήταν η ελευθερία της Μεγάλης Ελλάδας. (Πελοπόννησος, Ήπειρος, Μακεδονία, Κρήτη, Σμύρνη). Πίστευε ότι θα μπορούσε αξιοποιώντας τη θέση του να πετύχει στα συνέδρια του Τροπάου ή αργότερα της Βερόνας να επιβληθεί η αυτονομία της Ελλάδας με τη βοήθεια του Τσάρου. Όταν κατάλαβε ότι αυτό ήταν αδύνατο, πήγε στη Γενεύη (που του χρώσταγε πολλά) και διηύθυνε απ’ εκεί, σαν πραγματικά μεγάλος ηγέτης της «εξόριστης Κυβέρνησης», τον Αγώνα της Ελλάδας οργανώνοντας και τη διεθνή βοήθεια και το κίνημα του Φιλελληνισμού.
Είναι εκπληκτικό το κείμενό του προς τον Τσάρο Νικόλαο, όπου γράφει ότι πήγε στην Ελβετία «για να τον ξεχάσει ο κόσμος», αλλά «ήρχοντο προς αυτόν ζητούντες βοηθήματα, οι Έλληνες οι εκδιωχθέντες από τους τόπους τους» και μνημονεύει επί τη ευκαιρία τις καταστροφές της Χίου, της Κύπρου, των Κυδωνιών και των Ψαρών.
Όταν η Επανάσταση πέτυχε με διπλωματικά μέσα (Πρωτόκολο του Λονδίνου της 6ης Ιουλίου του 1827 που υπέγραψαν Ρωσσία, Αγγλία και Γαλλία), ο Καποδίστριας ανέλαβε Κυβερνήτης του μικρού Κράτους που δημιουργήθηκε. Σε όλες τις επαναστάσεις του κόσμου, σε όλη την γραπτή ιστορία οι ηγέτες των επαναστατικών κινημάτων, όταν αυτά επικρατούν, αναλαμβάνουν τη διοίκηση του κράτους. Μόνο στην επίσημη ελληνική ιστορία γράφεται (από τους συνεργάτες των ξένων), ότι ο κυβερνήτης δεν ήταν και ο αρχηγός της Επανάστασης.
Είναι αξιοπερίεργο ότι, ενώ στο πρωτόκολλο του Λονδίνου υπάρχουν τρεις συμβαλλόμενοι, υπέρ ενός τέταρτου μέρους, (της επαναστατημένης Ελλάδας), και κατά ενός πέμπτου, (της Τουρκίας) η επίσημη ιστορία δεν υπογραμμίζει τον ρόλο του Καποδίστρια σ’ αυτή τη διπλωματική συμφωνία. Πρέπει να σημειωθεί και ο ειδικός ρόλος του Δ. Ρώμα για την αλλαγή της Αγγλικής πολιτικής. Αυτό όμως το πέτυχε αποδεχόμενος την Αγγλική κυριαρχία επί της Ελλάδας, κάτι που ποτέ δεν δέχθηκε ο Καποδίστριας.

Ο θάνατος του μεγάλου ηγέτηΣτις 29 Σεπτεμβρίου 1831 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο /11 Οκτωβρίου με το Ιουλιανό, ο δημιουργός της σύγχρονης Ελλάδας, ο πρώτος Κυβερνήτης της, ο Ιάννης Καποδίστριας, δολοφονήθηκε στο Ναύπλιο μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα.
Πέρασαν 177 χρόνια, από αυτήν την πολιτική δολοφονία, που έγινε, για να ανακοπεί η πορεία που είχε χαράξει ο Ιωάννης Καποδίστριας για το ελληνικό Έθνος , και ο φάκελος στα Βρεττανικά αρχεία που περιέχει έγγραφα που σχετίζονται με την δολοφονία του Καποδίστρια, παραμένει άκρως απόρρητος, ενώ η ελληνική επίσημη ιστορία επαναλαμβάνει άκριτα τις παραβλέψεις της «επίσημης ανάκρισης» του 1831. Για 177 χρόνια λέγεται ότι τον δολοφόνησαν οι Μαυρομηχαλαίοι που στέκονταν μακριά του, ενώ βλήθηκε εξ επαφής, όπως περιγράφεται στη νεκροψία, και ενώ το μαχαίρι του Γιώργου Μαυρομηχάλη – που βρίσκεται στα όργανα του εγκλήματος – είναι προφανώς μικρότερο από το τραύμα που διεπίστωσαν οι γιατροί που έκαναν τη νεκροψία..

Είναι καιρός πια, 177 χρόνια μετά τον θάνατό του Καποδίστρια, να αποκαλυφθεί σε όλη της την έκταση η οργανωμένη επιχείρηση συγκάλυψης, αποσιώπησης και παραποίησης της ιστορικής αλήθειας σε ό, τι τον αφορά η οποία άρχισε αμέσως μετά τον θάνατό του και που συνεχίζεται ως και σήμερα.

Η ΣΙΩΠΗ
Ένα μεγάλο πρόβλημα είναι η σιωπή των συνεργατών του Καποδίστρια. Γιατί δεν έγραψε ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος; Γιατί δεν έγραψαν ο Ανδρέας Μεταξάς, ο Ανδρέας Μουστοξύδης; Ο Τσακάλωφ; ο Κολοκοτρώνης; Τα αδέλφια του;
Η απάντηση είναι απλή. Το μυστικό κίνημα του Καποδίστρια δεν αποδέχθηκε την ήττα του μετά τη δολοφονία του ηγέτη του. Παρέμεινε ενεργό ,κρατώντας ζωντανή τη φλόγα της εθνικής ιδέας και δεν είχε κανένα λόγο να αποκαλύψει τα μυστικά του στους αντιπάλους του, απλά και μόνο για την ιστορική δικαίωση. Οι επαναστάτες κάνουν πολιτική και όχι ιστορία. Άλλωστε, εκείνη την εποχή οι περισσότεροι Έλληνες είχαν συνείδηση ότι την Επανάσταση την οργάνωσε ο Καποδίστριας.

Ένα μέρος των πρωταγωνιστών... που γνώριζαν, πέρασε στους αντιπάλους του, με πρώτους και καλύτερους τον Δ. Ρώμα και τον Γ. Σταύρου. Ο Σκουφάς πέθανε πριν την Επανάσταση. Ο Τσακάλωφ ήταν βουλευτής στην Εθνική Συνέλευση του Άργους (είχε διοριστεί από τον Καποδίστρια υπάλληλος του Γενικού Φροντιστηρίου του κράτους) και μετά τον θάνατο του Καποδίστρια εγκατέλειψε οριστικά την Ελλάδα και εγκατεστάθηκε στη Μόσχα όπου πέθανε το 1851. Ο Κολοκοτρώνης ισορροπούσε πάντα ανάμεσα στον Ρώμα και τον Καποδίστρια.

Για να φωτίσουμε ακόμα περισσότερο τα παρασκήνια της δολοφονίας σημειώνουμε ότι ο Σεβάσμιος της Στοάς της Επτανήσου με έδρα τη Ζάκυνθο, κόμης Διονύσιος Ρώμας ήταν ο σκοτεινός ηγέτης της αγγλικής παράταξης και προτάθηκε ως αντίπαλος υποψήφιος κυβερνήτης στην Εθνοσυνέλευση που εξέλεξε τον Καποδίστρια.
Μήπως αν ανοίξουν τα απόρρητα αρχεία του Μεγάλου Βασιλείου, μάθουμε κάτι για τη σχέση του Ρώμα με τους ανθρώπους που πραγματικά δολοφόνησαν τον Καποδίστρια; Διότι οι Μαυρομηχαλαίοι ,απλά ήταν παρόντες στη δολοφονία, και χρησιμοποιήθηκαν από τους οργανωτές ως «οι ένοχοι» που συνελήφθησαν επ’ αυτοφόρω για να κλείσει η υπόθεση. Ο Ρώσσος Πρέσβυς Ριμποπιέρ στην έκθεσή του για την δολοφονία του Καποδίστρια γράφει ότι δεν έχει καμία αμφιβολία ότι η «δολοφονική χειρ εξοπλίσθη παρά της Αγγλίας». Μπορούμε να σημειώσουμε ακόμα ότι η απόφαση δολοφονίας του Καποδίστρια ελήφθη σε πολύ υψηλά επίπεδα και δεν αποφασίστηκε στην Ελλάδα. Ίσως ανάμεσα στα απόρρητα έγγραφα βρίσκεται και το σχετικό ντοκουμέντο.

Η λαϊκή παροιμία, που λέει ότι « το ψέμα έχει κοντά πόδια» και επομένως, δεν πάει μακριά, δεν έχει εφαρμογή στη νεότερη ελληνική ιστορία, καθώς τα ψέματα στα οποία στηρίζεται η επίσημη και αδιαμφισβήτητη εκδοχή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας για το πως οργανώθηκε η Επανάσταση του 1821 κατά του Οθωμανικού ζυγού διαρκεί 177 χρόνια.

Ο Καποδίστριας ήταν ο ηγέτης της Επανάστασης του '21;;;

Του Σπυρου Χατζαρα 
http://kapodistrias1821.blogspot.gr/2009/03/21.html

Η λαϊκή παροιμία, « το ψέμα έχει κοντά πόδια», δεν έχει εφαρμογή στην νεότερη ελληνική ιστορία, καθώς η παραχάραξη, των πραγματικών ιστορικών δεδομένων, μετά την δολοφονία στο Ναύπλιο, το 1831, του Κυβερνήτη της ελεύθερης Ελλάδας ,κόμη Ιωάννη Αντωνίου Καποδίστρια , με τα ψέματα του Ιωάννη Φιλήμονα , του Ξάνθου και των πρωταγωνιστών της δολοφονίας, συνεχίζεται 177 χρόνια.
Οι δολοφόνοι του Καποδίστρια και οι κληρονόμοι τους, ακόμα προσπαθούν να θάψουν την ΑΛΗΘΕΙΑ.
Ο Καποδίστριας σχεδίασε και διηύθυνε την Επανάσταση και υλοποίησε το όραμα της ΦΙΛΟΓΕΝΟΥ ΣΤΟΑΣ της Κέρκυρας και των ΙΑΚΩΒΙΝΩΝ του ΡΗΓΑ για την Απελευθέρωσης της Ελλάδος .
Η βάση της παραχάραξης ήταν το «Ιστορικό Δοκίμιο περί της Φιλικής Εταιρίας» του Ιωάννη Φιλήμονα, που κυκλοφόρησε «εσπευσμένα» στο Ναύπλιο το 1834, λίγο μετά την άφιξη του Όθωνα,και ενώ το πογκρόμ κατά των «Καποδιστριακών» βρισκόταν στην κορύφωσή του . Επί του «Δοκιμίου» οικοδομήθηκε ο «πύργος της Βαβέλ των ψεμάτων», που αποτελούν την «επίσημη» Ιστορία για την οργάνωση της Ελληνικής Επαναστάσεως Το δεύτερο «ντοκουμέντο» είναι τα «απομνημονεύματά» του Ξάνθου πού μετά από διαδοχικές «προσαρμογές», πήραν την τελική τους μορφή το 1845.
Tα μεγάλα λαϊκά κινήματα στην Ευρώπη και την Αμερική που θέλησαν να ανατρέψουν την « τυραννία» είτε του Βασιλιά είτε του Θεού, ξεκίνησαν μέσα από τις τεκτονικές Στοές. Όλες οι Επαναστάσεις, στο διάστημα 17ος -20ος αιώνας , έχουν στον πυρήνα τους μια ολιγομελή ομάδα Τεκτόνων: Η επανάσταση του Κρόμγουελ στην Αγγλία, η αμερικανική επανάσταση, η γαλλική επανάσταση, οι επαναστάσεις, στην Ισπανία, την Νεάπολη, την λατινική Αμερική, στο Πιεμόντε, και οι επαναστάσεις του 1848, ήσαν όλες προϊόν των «φιλελευθέρων ιδεών» τις οποίες διέδιδαν οι «Φραμασόνοι» διαφωτιστές , και ήταν έργο των Ιακωβίνων και των «εξαδέλφων» τους Καρμπονάρων, που δούλευαν μέσα από τις τεκτονικές Στοές.
Αντίθετα, για την δική μας, την Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση του 1821 , υποστηρίζεται (με επιμονή) ότι ξεκίνησε από μια ταβέρνα, ή τέλος πάντων από ένα κρασοπουλειό της Οδησσού, όπου αντάμωναν τρεις «πτωχοί πατριώτες», o Σκουφάς, ο Ξάνθος και ο Τσακάλωφ σύμφωνα με το «σενάριο» που εμπνεύστηκαν και παρουσίασαν ο Ι. Φιλήμονας και ο Ε. Ξάνθος, οι δύο μόνες και συνεργαζόμενες πηγές της «Ιστορίας»,των δολοφόνων του Καποδίστρια που διδάσκεται δυστυχώς στα σχολεία μας
Η «επίσημη εκδοχή» των Φιλήμονα -Ξάνθου ,τοποθετεί την ίδρυση της «Φιλικής Εταιρείας», η οποία υποτίθεται ότι οργάνωσε την Επανάσταση του 1821, το 1814 στην Οδησσό, και αποδίδει την ιδέα της χρήσης μασονικών πρακτικών από την Εταιρεία στον μικρέμπορο από την Πάτμο (τον Ξάνθο τους) , που θεωρείται συνιδρυτής μαζί με τους Ν. Σκουφά και Αθ. Τσακάλωφ.
Αυτή η περιγραφή είναι ένα χοντρό ψέμα του Ξάνθου. Διότι, όπως γράφει ο Αναγνωσταράς, ο Εμμ. Ξάνθος έφυγε από την Οδησσό, ( όπου είχε μεταβεί για «να πουλήσει λάδια»), τον Οκτώβριο του 1814 και ως το 1817 εργαζόταν και ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, και δεν είχε καμία επαφή με τους άλλους δύο. Ο Τσακάλωφ ως τον Μάιο του 1814 βρισκόταν σίγουρα στο Παρίσι, και τον Σεπτέμβριο έμενε στην Βιέννη. Επομένως, ούτε διαδοχικές συναντήσεις σε ταβέρνα έγιναν το 1814, ούτε συναποφασίστηκε , από τους τρεις, η ίδρυση επαναστατικής εταιρίας.
«Φιλική Εταιρία» δεν υπήρξε ποτέ, αλλά υπήρξε «εταιρεία των Φίλων» που είχε ιδρυθεί από τον Ιωάννη Καποδίστρια στην Κέρκυρα.
Η Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση του 1821, ήταν προϊόν μιας επαναστατικής διαδικασίας στην οποία συνέκλιναν τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις, που δεν εμφορούντο από τα ίδια ακριβώς οράματα.Τόν συντονισμό των ενεργειών των τριων φορέων στην τελική φάση ειχε ο Ιωάννης Καποδίστριας.
Οι επαναστάτες του 21, προήλθαν από τα ξεχωριστά Τεκτονικά κινήματα, της Στοάς της «Φιλογένειας» της Επτανήσου , των Ιακωβίνων του Ρήγα Φεραίου και της πρωτοβουλίας των Αλέξανδρου και Κωνσταντίνου Υψηλάντη, που είχε σαν κέντρο την Στοά της Κωνσταντινούπολης και αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στις Ηγεμονίες.
Οι «ρωμιοί» Ιακωβίνοι του Ρήγα «γεννήθηκαν» στην Βιέννη, και μετά την σύλληψη (1797) και εκτέλεση του (1798), πολλοί κατέφυγαν στα «Γαλλικά» Επτάνησα, όπου πρωταγωνίστησαν στην ανάπτυξη του επτανησιακού ριζοσπαστικού κινήματος των «Καρμανιόλων» και αργότερα, μετά την άφιξη των Ρώσων στα νησιά, συνέκλιναν με την «Φιλογένεια» σε μια κοινή πορεία, χωρίς ποτέ να συμφωνήσουν στον ίδιο ακριβώς στόχο. Τα «ορφανά» του Ρήγα, εισήλθαν στην «εταιρεία των Φίλων» και μαζί με τους Επτανήσιους επαναστάτες εξέδωσαν το επαναστατικό μανιφέστο τους, την «ελληνική Νομαρχία».
Το κίνημα του Ρήγα Φεραίου, συνδεόταν άμεσα με την «εξαγωγή» της Γαλλικής Επανάστασης, μέσω της επαναστατικής οργάνωσης των Ιακωβίνων του Ίγκνιατς Μαρτίνοβικς στη Βιέννη. Το Ιακωβίνικο επαναστατικού κίνημα μέσω του Ρήγα πέρασε στα Βαλκάνια και την Ελλάδα. (Ο ελληνομαθής Δοσίθαιος Ομπράντοβιτς που αφύπνισε την σερβική εθνική ιδέα ήταν συνδεδεμένος με το κίνημα του Ρήγα).
Παράλληλα, το μεγάλο όραμα της αναγέννησης της ελληνικής αυτοκρατορίας, γεννήθηκε στην Στοά της Κωνσταντινουπόλεως, της οποίας «Μέγας Διδάσκαλος» ήταν ο πρεσβύτερος Αλέξανδρος Υψηλάντης. Στις διαπραγματεύσεις για την σύσταση της «Επτανήσου Πολιτείας», συνεργάστηκαν Κωνσταντίνος Υψηλάντης με τον Αντώνιο Καποδίστρια που ήταν ο «Σεβάσμιος» της Στοάς της Κέρκυρας.
Ταυτόχρονα με την ανακήρυξη της «Επτανήσου Πολιτείας» δημιουργήθηκε στην Κέρκυρα το 1800 η «Φιλόγενος Στοά», που ήταν ο βασικός φορέας της επανάστασης. Η«εταιρεία των Φίλων» του Καποδίστρια, σήμαινε «των φίλων του γένους».
Παράλληλα στην Μόσχα ζούσε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ο Φυγάς (Φιραρής), ο οποίος καθοδήγησε τον Ρήγα Φεραίου στα πρώτα του βήματα, ο οποίος συνεχίζοντας το κίνημα των Υψηλαντών, είχε ιδρύσει την μυστική εταιρία «ο Φοίνιξ» και η οποία το 1811, μετατράπηκε σε κανονική Στοά. Στην εναρκτήρια συνεδρίαση της παρευρίσκονταν και ο Ιωάννης Καποδίστριας .
Ο Ν. Σπηλιάδης γράφει ότι, «ο Σκουφάς κατελθών από την Μόσχα, απόστολος της Μυστικής Εταιρείας των Φιλικών, άρχισε να κατηχεί τους Έλληνες στα μυστήριά της το 1816». Επομένως ο Σκουφάς «κατήλθε» από την Μόσχα, και δεν «ανήλθε» απόστολος, όπως ψευδώς γράφουν οι Φιλήμων-Ξάνθος αλλά και οι «δολοφόνοι» .
Ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, που ήταν μέλος του «Ελληνόγλωσσου Πανδοχείου», (μυστικής οργάνωσης που είχε ιδρυθεί το 1809 στο Παρίσι, με σκοπό να αξιοποιήσει την γαλλική πολιτική για την απελευθέρωση της Ελλάδας ), στάλθηκε στην Μόσχα μετά τη συνθηκολόγηση του Ναπολέοντα, για να συνδέσει την οργάνωση της Γαλλίας με αυτήν της Μόσχας.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ανέλαβε την αρχηγία του ελληνικού επαναστατικού κινήματος στις 12 Απριλίου 1820, στην αγία Πετρούπολη, υπογράφοντας το ακόλουθο απέριττο πρωτόκολλο ,το οποίο σώζεται στον κατάλογο χειρογράφων της Φιλικής Εταιρείας.(1)
«Κατά την άπαξ εγκριθείσα γνώμη, συνελθόντα τα μέλη της Ελληνικής Εταιρίας και συσκεφθέντα μετά ακριβούς ερεύνης και εξετάσεως, εγνώρισαν Έφορον Γενικόν της Ελληνικής Εταιρίας τον εκλαμπρότατον Πρίγκιπα κύριον Αλέξανδρον Υψηλάντην, ίνα εφορεύει και επιστατεί εν πάσιν, όσα κρίνονται άξια, ωφέλιμα και πρέποντα τη Ελληνική Εταιρία. Εις ασφάλειαν δε και βεβαίωσιν των εγκριθέντων βεβαιούται τη υπογραφή των εκάστου των μελών. Εν Πετρουπόλι τη 12 Απριλίου 1820. Αλέξανδρος Υψηλάντης, Ιωάννης Μάνος, Εμμανουήλ Ξάνθος».
Παρόντα στο γεγονός αυτό, όπως προκύπτει από τις υπογραφές,ήσαν τρία πρόσωπα: Ο Υψηλάντης, ο Ιωάννης Μάνος και ο Εμμανουήλ Ξάνθος.
Από το ως άνω «πρακτικό ανάθεσης» , προκύπτουν αυτομάτως μια σειρά από σοβαρά ερωτήματα:
-Ποια και τι ήταν η Ελληνική Εταιρία;
-Γιατί δεν αναφέρεται πουθενά η Εταιρεία των Φιλικών;
-Ποιος ήταν ο μυστηριώδης Ιωάννης Μάνος, που «εισέβαλε» με την υπογραφή του στην ιστορία της ελληνικής επανάστασης;
-Ποια ήταν «τα μέλη», που συσκέφθηκαν, και μετά από έρευνα, αναγνώρισαν τον Αλέξανδρο Υψηλάντη ως Γενικό Έφορο της Ελληνικής Εταιρίας;
-Που και πότε έγινε η σύσκεψη των μελών;
- Και τέλος, τι ακριβώς σημαίνει, η φράση,«εις ασφάλειαν δε και βεβαίωσιν των εγκριθέντων βεβαιούται τη υπογραφή των εκάστου των μελών»;
Η Μεγάλη Επανάσταση του 1821, σχεδιάστηκε με πλήρη γνώση της διεθνούς πολιτικής, με βάση τα στρατηγικά δεδομένα στην περιοχή και στηρίχθηκε αποκλειστικά σε ελληνικές δυνάμεις. Η επιτυχής Ελληνική Επανάσταση – γιατί προϋπήρξαν δεκάδες αποτυχημένες εξεγέρσεις, όπως το κίνημα των αδελφών Ορλώφ το 1769 – χαρακτηριζόταν από ιδιοφυή σχεδιασμό και προσεκτική επιλογή του χρόνου εκδήλωσής της.
Η κύρια επαναστατική προσπάθεια έγινε στην Πελοπόννησο. Πριν εκδηλώθηκαν δύο αντιπερισπασμοί: Ο πρώτος στην Ήπειρο, με την επανάσταση του Αλή-Πασά των Ιωαννίνων, που θέλησε να γίνει ανεξάρτητος ηγεμόνας από τον Σουλτάνο, και ο δεύτερος στην Μολδοβλαχία με το κίνημα του Αλέξανδρου Υψηλάντη το Φεβρουάριο του 1821. Ο τρίτος σχεδιαζόμενος αντιπερισπασμός , το πραξικόπημα στην Κωνσταντινούπολη, δεν έγινε ποτέ λόγω δειλίας αυτών που ανέλαβαν να τον πραγματοποιήσουν.
Πως λειτούργησαν οι αντιπερισπασμοί; Για να καταβληθεί η επανάσταση του Αλή-Πασά, στάλθηκε ο στρατός της Πελοποννήσου και της Ρούμελης, ενώ οι Αλβανοί είτε πολεμούσαν με τον Αλή είτε με τους Τούρκους. Το κίνημα του Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία προκάλεσε φόβους στην Υψηλή Πύλη για πιθανή ρωσική στρατιωτική επίθεση, και για τον λόγο αυτό μετέφερε από την Μακεδονία και την Θράκη στρατιωτικές δυνάμεις προς τον Δούναβη. Η κύρια επαναστατική προσπάθεια επομένως έγινε εκεί που δεν υπήρχαν αξιόλογες τουρκικές δυνάμεις.
Το πόσο συνδυάζεται μ’ αυτήν την στρατηγική λογική η επίσημη εκδοχή για την οργάνωση της επανάσταση από τρεις απλούς λαϊκούς Έλληνες μετανάστες, είναι ένα αξιοπρόσεκτο ερώτημα.
Ο μόνος Έλληνας που ήταν σε θέση να σχεδιάσει αυτές τις κινήσεις, επειδή γνώριζε τα γεωπολιτικά δεδομένα, τις εξελίξεις στις Ρώσο-τουρκικές σχέσεις και που μπορούσε να επηρεάσει τη διεθνή πολιτική ήταν ο κόμης Ιωάννης Καποδίστριας, Υπουργός επί των Εξωτερικών του Τσάρου Αλεξάνδρου Α’ από το 1815 ως το 1822.
ΖΗΤΩ Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ
ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ
Αναρτήθηκε από Σπ.χ στις 9:30 πμ
1 σχόλια:
Δρ. Αίας-Θεόδωρος Παπασταύρου είπε...
Ἐξαίρετο τὸ κείμενό σου Σπῦρο. Μὲ ἀπασχολεῖ τὸ θέμα ἀπὸ ἐτῶν καὶ ἔχω μορφώσει τὴν ἴδια ἄποψι. Πέραν αὐτοῦ, θεωρῶ τὴ δολοφονία τοῦ Καποδιστρίου ὡς τὸ κομβικὸ ὁρόσημο γιὰ τὴ μετέπειτα κατάντια τοῦ Νέου Ἑλληνικοῦ Κράτους, διότι δι' αὐτῆς ἐξέλιπε ἡ πολιτικὴ ἔκφρασι τῶν ἐθνοποιητικῶν παραγωγικῶν δυνάμεων τῆς νεοτεύκτου χώρας. Ἐπεκράτησαν οἱ διάφοροι Ἀγγλόφιλοι καὶ Γαλλόφιλοι πολιτικοί, διὰ τῶν ὁποίων εἰσήχθη ἡ ἰδεολογία τοῦ μεταπρατισμοῦ, ἡ ὁποία φυσικὰ δὲν ἐπέτρεψε τὴν ἀνάπτυξι ἐθνικῆς ἀστικῆς τάξεως. Τοῦτο μάλιστα θεωρῶ ὡς τὴν κεφαλαιώδη διαφορά ἡμῶν, ἀπὸ τὰ λοιπὰ Εὐρωπαϊκὰ κράτη. Ἂν ὁ Κυβερνήτης δὲν ἦταν τόσο "ψωροπερήφανος" (ἂς μοῦ ἐπιτραπῆ ἡ ἔκφρασις, δὲν πρόκειται περὶ ἀσεβείας), ἡ σύγχρονη Ἑλλὰς θὰ ἦτο τελείως διαφορετική.

Αφιέρωμα στο 1821 - 16 Επαναστατικά Κινήματα από την Άλωση μέχρι την Εθνική Επανάσταση του 1821?

Tου Στεφ. B. Aναγνώστου

 anagnostou@elefteros.gr

Για να φτάσουμε στο 1821 το ελληνικό έθνος έδωσε πολλούς αγώνες για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού με βαρύτατο φόρο αίματος.

>>16 επαναστατικά κινήματα μέχρι τη μέρα της λευτεριάς.

Αφιέρωμα στο 1821 - Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΡΑΓΚΑΣ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΩΝ ΒΕΡΕΜΗ,ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ!

Ο Τράγκας κοροϊδεύει την εκπομπή του ΣΚΑΙ για την Ελληνική επανάσταση του 1821 και ειρωνεύεται την προπαγάνδα των εκεί παρουσιαστών περί αρμονικής συνύπαρξης και ανάπτυξης επί Τουκοκρατίας!



Πηγή: http://anti-ntp.blogspot.com/2011/01/blog-post_2806.html